روش‌هاي معتبر و متعددي براي تعريف مصرف‌كنندگان ورزشي وجود دارد كه بيشتر آنها برمبناي شناسايي انواع محصولات ورزشي يا خدمات ورزشي است. با اين حال، پيش از هر چيز بايد مشخص كنيم كه بين مصرف‌كننده‌ي ورزشي و ذي‌نفعانِ ورزش تفاوت وجود دارد. مصرف‌كننده، فرد يا گروهي است كه با پرداخت مستقيم هزينه (مانند پرداخت پول نقد براي خريد بليت مسابقه‌ي ورزشي) يا پرداخت غيرمستقيم (مانند خريد تلويزيوني كه در آن ورزش نوعي سرگرمي است) از يك محصول يا خدمت ورزشي يا محصولي مرتبط با ورزش استفاده مي‌كند. ذي‌نفعان افراد يا گروه‌هايي هستند كه از محصول يا خدمات ورزشي خاصي سود مي‌برند يا برنامه‌ي كاري خاصي در رابطه با آن محصول دارند. به عنوان مثال دولت‌ها يا شركت‌هاي حامي مالي امور ورزشي، ذي‌نفع به حساب مي‌آيند اما مصرف‌كننده نيستند. مصرف‌كننده‌هاي ورزشي، كاربران نهايي هستند كه به چهار دسته تقسيم مي‌شوند.

دسته‌ي اول مصرف‌كنندگان كالاهاي ورزشي هستند كه مصرف‌كننده و‌ خريدار محصولات ورزشي از قبيل ابزارها ورزشي، كتاب‌ها و مجله‌هاي ورزشي، لباس‌هاي ورزشي، مكمل‌هاي غذايي و بدنسازي، بازي‌ها و … هستند. خريدار كالاي ورزشي كسي است كه يك كالاي واقعي و غيرمجازي ورزشي يا محصولي مرتبط با ورزش مي‌خرد. ارتباط كالاي خريداري شده با ورزش مي‌تواند مستقيم باشد (مثل خريد راكت تنيس) يا غيرمستقيم (مثل يك بازي كامپيوتري).

دسته‌ي دوم را مصرف‌كنندگان خدمات ورزشي تشكيل مي‌دهند كه از خدمات مربوط به ورزش استفاده مي‌كنند اما مستقيم در خود فعاليت ورزشي مشاركت ندارند. آموزش، شرط‌بندي، مربي‌گري تخصصي، خدمات پزشكي و خدمات سلامتي و رفاهي، مثل خدماتي كه در استخر، ورزشگاه‌ها و مراكز تفريحي ارائه مي‌شوند، از اين دست به حساب مي‌آيند.

دسته‌ي سوم مشتريان، شركت‌كنندگان و داوطلبان حضور در فعاليت‌هاي ورزشي هستند. اين دسته به عنوان شركت‌كننده يا در نقش سازمان‌دهنده و پشتيبان، بدون دريافت حقوق و به طور فعال در ورزش مشاركت دارند. همه‌ي افرادي كه در فعاليت‌هاي ورزشي مدرسه‌، مراكز تفريحي و باشگاه‌هاي ورزشي سازمان‌يافته شركت دارند در اين گروه قرار مي‌گيرند.

دسته‌ي چهارم، تماشاگران، حاميان و طرفداران ورزشي هستند. اين گروه به فعاليت‌هاي ورزشي علاقمند هستند اما الزاما ورزشكار حرفه‌اي نيستند. فعاليت‌هاي حاميان ورزشي، تماشاچيان و طرفداران شامل حضور در مسابقات ورزشي زنده يا تماشاي برنامه‌هاي ورزشي در تلويزيون، اينترنت يا از روي دي‌وي‌دي است. اين گروه از مصرف‌كنندگان ورزش بسيار پيچيده هستند به اين دليل كه نحوه‌ي استفاده‌ي‌ آنها از محصولات و خدمات ورزشي با ساير مصرف‌كنندگان تفاوت دارد. براي مثال، طرفداران ممكن است در اتاق‌هاي چت آنلاين ورزشي يا بازي‌هاي رايانه‌اي ليگ حضور داشته باشند. در برخي موارد، طرفداران، به‌ويژه طرفداران وفادار، ممكن است به طرفداران «متعصب» تبديل شوند، اين اتفاق زماني رخ مي‌دهد كه رفتار اين گروه از محدوده‌ي انتظارات اجتماعي عادي و طبيعي خارج شود. البته، اكثر شركت‌كنندگان و داوطلبان ورزشي، طرفداران ورزش نيز به حساب مي‌آيند و از انواع كالاها و خدمات ورزشي استفاده مي كنند. به همين دليل معتقديم انگيزه‌ي مصرف‌كنندگان ورزشي پيچيده است. با اين حساب به نظر مي‌رسد دسته‌بندي نوع مصرف و كاربرد ورزش، از دسته‌بندي نوع مصرف‌كنندگان ورزشي آسان‌تر باشد. علاوه بر اين، با توجه به انواع استفاده از ورزش، مشخص است انگيزه‌هاي حاميان، تماشاچيان و طرفداران ورزشي نسبت به ساير موارد از همه پيچيده‌تر است و بايد بيشتر مورد بررسي قرار گيرد.

ازاريابي ورزشي مفهومي داراي سلسه‌مراتب است، دانستن اين موضوع به درك بهتر مفهوم اين نوع بازاريابي كمك مي‌كند. بنابراين بازاريابي ورزشي شامل سطوحي است. در سطح پايه‌، فلسفه و باورهاي مربوط به مفهوم بازاريابي ورزشي جاي دارد.

دانستن فلسفه بازاريابي فقط مختص مديران بازاريابي و بخش‌هاي بازاريابي سازمان‌هاي ورزشي نيست. در فلسفه‌ي بازاريابي، خواسته‌ها و نيازهاي مشتري، قلب هر تصميم را مي‌سازد. البته بايد اين نكته را اضافه كنيم كه نيازهاي مشتري بايد مكمل اهداف سازمان باشند. در دنياي تجارت، هدف اصلي، كسب سود بيشتر است اما در سازمان‌هاي ورزشي معمولا هدف برنده شدن و يا ايجاد علاقه به ورزش يا آن واحد ورزشي است. فلسفه‌ي بازاريابي ايجاد وضعيت برد-برد براي سازمان و مشتريان سازمان است، اما شكي نيست كه اگر نيازهاي مشتريان برطرف نشود، هيچ بردي در كار نخواهد بود.

در سطح دوم، بازاريابي ورزشي را به عنوان يك پروسه و فرايند در نظر مي‌‌گيرند، چرا كه شامل مجموعه‌اي از فعاليت‌ها و مراحل است. به عنوان مثال، بازاريابي ورزشي شامل مراحل تحقيق، تجزيه و تحليل، برنامه‌ريزي، توسعه، پياده‌سازي و ارزيابي است.

در سطح سوم، مي‌توان بازاريابي ورزشي را مجموعه‌اي از اصول دانست، زيرا شامل ايده‌ها و مفاهيم متعدد است و براي كساني كه با بازاريابي ورزشي سروكار دارند به عنوان يك راهنما ويژه عمل مي‌كند.

در آخر و در عملياتي‌ترين سطح، اصول بازاريابي ورزشي مي‌توانند با كمك ابزارهاي خاص اجرا شوند. ابزارهاي تحليلي و فعاليت‌هاي خاص كه روزانه انجام مي‌شوند جزو اين ابزارها به حساب مي‌آيند.

حالت اول خدمات و محصولات ورزشي را به صورت مستقيم به مشتري عرضه مي‌كنند، در حالت دوم، براي محصولات و خدمات غير ورزشي، از طريق ورزش، بازاريابي انجام مي‌دهند. به عبارت ديگر بازاريابي ورزشي يعني بازاريابي محصولات ورزشي و همچنين بازاريابي از طريق ورزش. براي مثال، بازاريابي براي تجهيزات ورزشي، مسابقات حرفه‌اي، رويدادهاي ورزشي و باشگاه‌هاي محلي، بخشي از بازاريابي محصولات و خدمات ورزشي هستند. تبليغ تيم‌هاي ورزشي، تبليغ قهرمانان ورزش، فروش بليت‌ مسابقات و توزيع لباس‌هاي ورزشي مثال‌هاي ساده‌ي ديگري از بازاريابي ورزشي هستند.

به عكس، بازاريابي از طريق ورزش به معناي فروش محصولات غيرورزشي از طريق ورزش و رويدادهاي مربوط به آن است. تبليغ غلات صبحانه توسط يك قهرمان ورزش، پشتيباني يك رويداد ورزشي توسط يك سازمان و يا توزيع خوراكي‌هاي توليدي يك برند خاص در مسابقات ورزشي مثال‌هايي از بازاريابي ورزشي براي محصولات غير ورزشي هستند.

بازاريابي ورزشي، استفاده از مفاهيم بازاريابي براي ارائه‌ي محصولات و خدمات ورزشي است. اين روش را براي بازاريابي محصولات غيرورزشي، از طريق مفاهيم و رويدادهاي مرتبط با ورزش هم به‌ كار مي‌برند.

در بازاريابي ورزشي دو مفهوم اساسي داريم، مفهوم اول، استفاده از روش‌هاي بازاريابي براي فروش محصولات و خدمات ورزشي، و مفهوم دوم، بازاريابي محصولات غيرورزشي از طريق ورزش است. مثل ساير روش‌هاي بازاريابي، بازاريابي ورزشي هم به دنبال تشخيص و برآورده كردن نيازها و خواسته‌ها‌ي مصرف‌كننده است و براي رسيدن به اين هدف، خدمات و محصولات مرتبط با ورزش به مصرف‌كننده ارائه مي‌شود. با اين روش، برخلاف بازاريابي معمولي مي‌توان مشتري را به استفاده از محصولات و خدمات غير ورزشي هم تشويق كرد.

درك اين مفهوم ضروري است كه بازاريابي ورزشي به معني بازاريابي محصولات ورزشي و همچنين استفاده از ورزش به عنوان ابزاري براي بازاريابي ساير محصولات و خدمات است. شناخت اين دو جنبه از بازاريابي ورزشي نقش مهمي در درك شيوه‌هاي متنوع استفاده از ورزش دارد. با اين حال، مشكل اين است كه اين دو بعد، بيشتر روي بخش فروش بازاريابي ورزشي تأكيد مي‌كنند. قبل از هر اقدامي بايد تحليل و آناليزي طولاني و راهبردي صورت گيرد و مشخص شود مشتريان ورزش به دنبال چه هستند و بهترين راه ارائه‌ي آن به مشتريان كدام است. در نتيجه، بازاريابي ورزشي را بايد مجموعه‌اي شامل برنامه‌ريزي و انجام فعاليت‌هايي مربوط به تحويل محصول و خدمت ورزشي به مشتري دانست.

محصول و خدمات ورزشي بايد قبل از فروش، جايي در ذهن مشتري داشته باشند، پس مشتري بايد از وجود آن محصول يا خدمات آگاه باشد و به نحوي نسبت به آن واكنش نشان داده باشد. فرايندي كه طي آن واكنش و پاسخ مشتري به دست مي‌آيد، «برندينگ» نام دارد و هنگامي كه برندي ورزشي در ذهن مشتري جا بگيرد، آن برند موقعيت خود را تثبيت كرده است.

نتيجه‌ي برندينگِ خوب و كسب جايگاه مستحكم در بازار فقط معامله‌اي خوب نيست. به عبارت ديگر، بازاريابي ورزشي نشان‌دهنده‌ي رابطه‌‌اي مداوم بين برند ورزشي و مصرف‌كننده‌ي آن است.

تعريف مديريت ورزشي ، ازتعريف عمومي كه براي مديريت وجود دارد ، فاصله زيادي نداشته و در واقع بخش تخصصي ورزشي به دنبال اين تعريف مي آيد . سازماندهي ، برنامه ريزي ، كنترل و نظارت در ورزش و تربيت بدني تعريفي است كه براي مديريت ورزشي ميشناسيم .

هويت مديريت ورزشي امروزه در جهان شناخته شده است چراكه در دانشگاههاي بزرگ جهان كه رشته تربيت بدني را دارند مديريت و برنامه ريزي يكي از رشته هائي است كه در آنجا تدريس ميشود و افرادي كه در اين بخش تربيت ميشوند براي اداره امور ورزش و تربيت بدني جهت پيدا مي كنند و در دو بخش يكي مديريت اماكن تاسيسات و دانشكده ها و ديگري در ورزش قهرماني هم از نظر اجرا و هم برنامه ريزي بخدمت گرفته ميشوند .

سپس آنان بر حسب تجربه با علاقه خود جذب بازار كار در ساير شاخه هاي مديريتي در بخشهاي ورزش قهرماني ، همگاني ،مدارس ، فداراسيونها و سازمانهاي ورزشي ، و نيز باشگاهها ميشوند . در سيستم ورزشي كشور ما ايران نيز بايد همان الگو براي تربيت و بكارگيري
مديران ورزشي بكار گرفته شود و البته بايد به اين نكته نيز توجه داشت كه كشور ما شرايط خاص خود را دار است . البته در ساير كشور ها نيز وضع به همين شكل است و در آن كشور ها نيز مديريت شرايط خاص خود را داراست و متاسفانه مسائل اقتصادي و سياسي در قدم اول ديده ميشوند و نتنها در ايران در همه دنيا ، ديده ميشود كه افراد غير متخصص در پست يك مدير متخصص مي نشينند .

بايد توجه داشت كه رشد اداري در كارها بدنبال بهر وري و اثر بخشي اداري ديده ميشود كه براي دستيابي به تمام اينها بايد الگوي درستي براي مديريت در سازمانهاي ورزشي بكار گرفته شود . نكته قابل تامل اين است كه ما در ورزش و تربيت بدني تنها تخصص مديريت و برنامه ريزي را نداريم وخصوصا در مقطع دكتراي تربيت بدني پنج گرايش ديگر داريم كه هر كدام از فارغ التحصيلان آن در رشته خود متخصص هستند و هيچ كدام نبايد در پست ديگري قرار بگيرند كه متاسفا نه اين اصل رعايت نمي شود و ديده ميشود كه پست هاي مديريت برحسب سياست جامعه در اختيار فارغ التحصيلان فيزيولوژي ، رشد و تكامل و غيره است كه در نهايت وضع به اين شكل كه اكنون ديده ميشود در مي آيد .

ماهيت مديريت ورزشي به محتواي آن باز مي گردد و در اين بين بايد ديد كه اين رشته داراي چه زير مجموعه هائي است و هر كدام به چكاري مي پردازند . در اين بين اين رشته در دو بخش فني و سياستهاي كلي كشور طبقه بندي ميشود .

همانطور كه گفته شد در ايران هم مانند تمام كشور هاي جهان سياستهاي كلي حاكم است . اكنون در ايران بيش از صد فارغ التحصيل دكتراي تربيت بدني و علوم ورزشي داريم كه بخش عمده اي از آنان با گرايش مديريت و برنامه ريزي فارغ التحصيل شدند و ما اكنون در حدود چهل مدير تربيت بدني داريم كه از دانشگاههاي تربيت مدرس ، معلم ، آزاد ، تهران و غيره فارغ التحصيل شده اند .

مديري كه در راس سازمان ورزش كشور قرار ميگيرد ، بايد ديدگاه فني نسبت به ورزش داشته باشد و سپس به علم مديريت سازمان ورزشي آگاهي داشته باشد . البته تمام اين بايد ها متعلق به زماني است كه ارزشيابي درستي براي كار در بين باشد و تفاوت كار اين مديران مشخص شود . شعار زيباي ،شايسته سالاري كه امروزه در جامعه مطرح است بايد عملي شود و شايسته بصورت علمي خود عملي شود و اگر اينچنين شود اي سئوال مطرح ميشود كه مدير شايشته يعني چه كسي ؟

 به هر روي مديريت ورزش يكى از رشته هاى تخصصى در حوزه تربيت بدنى است كه اين حوزه علمى مى تواند نقش مهم و كليدى در رشد و توسعه ورزش ملى، محلى و خصوصى در ابعاد مختلف داشته باشد.

?اين قانون به قدرت تغييرات كوچك اشاره دارد!
ساموئل اسمايلز ، مولف كتاب اخلاق و اعتماد به نفس، بر اين اعتقاد است كه تكرار كارهاي كوچك نه تنها شخصيت انسان را مي سازد بلكه شخصيت ملت ها را تعيين مي كند.

1⃣اگر روزي 15 دقيقه را صرف خودسازي كنيد در پايان يك سال، تغيير ايجاد شده در خويش را به خوبي احساس خواهيد كرد.

2⃣اگر روزي 15 دقيقه از كارهاي بي اهميت خويش بكاهيد، ظرف چند سال موفقيت نصيبتان خواهد شد.

3⃣اگر روزي 15دقيقه را به فراگيري زبان اختصاص دهيد از هفته اي يك بار كلاس زبان رفتن بهتر است.

4⃣ اگر روزي 15دقيقه را به پياده روي سريع اختصاص دهيد از هفته اي چند بار به باشگاه ورزشي رفتن، نتيجه ي بهتري خواهيد گرفت.

5⃣ اگر روزي 15 دقيقه مطالعه و سلول هاي خاكستري خويش را درگير كنيد؛ به پيشرفت هاي عظيم يادگيري دست خواهيد يافت.

?زيبايي روش يا قانون 15 دقيقه در اين است كه آنقدر كوتاهست كه هيچ وقت به بهانه ي اين كه وقت نداريد آن را به تاخير نمي اندازيد

1⃣ راه حلى براى مشكلات ديگران پيدا كنيد.
2⃣ بيشتر از هر فرد ديگرى در زمينه كاريتان بدانيد.
3⃣ از صفر شروع كنيد و ياد بگيريد.
4⃣ اعتبار خوبى داشته باشيد.
5⃣ نظرات درستى داشته باشيد كه بتوانيد آن ها را با داده ثابت كنيد.
6⃣ درخواست مسئوليت بيشتر كنيد.
7⃣ سر حرفتان باشيد و خوش قول باشيد.
8⃣ مناسب لباس بپوشيد.
9⃣ اولين نفرى باشيد كه وارد ميشيد و آخرين نفرى باشيد كه خارج ميشيد.
? اطراف خودتان را با افرادى دوره كنيد كه از شما بيشتر مى دانند و موفق تر هستند.

اگر اين سؤال را از يك كارآفرين ورزشي بپرسيد، پاسخ او به شما فروش بيشتر محصول و خدمات ورزشي است.
اگر اين سؤال را از يك تبليغاتچي ورزشي بپرسيد، پاسخي كه خواهيد شنيد افزايش آگاهي مشتريان از برند ورزشي است و
اگر قرار باشد متخصص ورزشي به اين سؤال پاسخ دهم، بازنشر پيام تبليغاتي توسط مشتريان را معيار يك تبليغ موفق ورزشي مي‌دانم
اما به‌راستي پاسخ اين سؤال ساده چيست؟
اگر يك ساختار اصولي را براي خلق پيام تبليغاتي ورزشي كه موردقبول همگان باشد، در نظر بگيريم. هرچقدر پيام تبليغاتي ما به ساختار موردنظر نزديك‌تر باشد، مي‌توانيم بگوييم تبليغ ما موفق‌تر است.
و حالا سؤال ديگري كه با آن روبرو مي‌شويم اين است كه ساختار يك تبليغ موفق چگونه است؟
پاسخ: متناسب ترين نوع تبليغ با جامعه هدف بسته به مولفه هاي آن: نوع، رنگ، محتوا، طراحي، و....

1) تحقيق در مورد نياز مشتري:
قبل از اقدام به فروش بايد در مورد مشتريان خود و نياز هاي آنها تحقيق كنيد. به عنوان مثال اگر فروشنده ي لوازم و تجهيزات پزشكي هستيد و مشتريان شما بيمارستان ها هستند، بايد قبل از ملاقات با نمايندگان خريد اين بيمارستان ها، نياز هاي آنها را شناسايي و بعد وارد مذاكره شويد.

2) از خريدار در مورد اهداف و مقاصدي كه از خريد محصول شما دنبال مي كند، سؤال كنيد: زماني كه براي اولين بار با يك خريدار صحبت مي كنيد از او در مورد نياز هايش بپرسيد و اينكه از محصول شما براي چه مقاصدي و چگونه مي خواهد استفاده كند.

3) از دانش خود براي پرسيدن سوالات عميق و بينش مند استفاده كنيد: شما بايد براي مشتري خود نقش يك همراه يا تسهيل كننده را ايفا كنيد و وي را در مورد روش هاي استفاده از محصول خود آگاه كنيد.

4) به دقت گوش كنيد: يك فروشنده بايد بيشتر شنونده باشد و اجازه دهد تا خريدار بيشتر حرف بزند.

5) همانند يك مشاور رفتار كنيد: اجازه دهيد مشتري هنگام صحبت با شما احساس كند كه دارد از يك مشاورمتخصص براي بهبود و توسعه كسب و كار خود راهنمايي و مشاوره مي گيرد.

6) اگر با يك تيم خريدار سر و كار داريد با هر يك از اعضا تيم به طور جداگانه صحبت كنيد: بعد از اينكه با رهبر گروه صحبت كرديد، به افراد ديگر گروه نيز نزديك شويد و با هر يك جداگانه صحبت كنيد تا ا اعتماد بين شما و همه اعضا تيم برقرار شود.

7) محصول خود را به عنوان راه حلي براي مشكلات مشتري ارائه و معرفي كنيد: نياز هاي مشتري را بر كيفيت محصول خود ارجح بدانيد و بيش از آنكه در مورد كيفيت محصول خود حرف بزنيد در مورد اينكه اين محصول چگونه مي تواند پاسخ گوي نياز مشتري باشد توضيح دهيد

1⃣ آماده نكردن زندگي خود
هيچ فردي بدون آموزش اوليه نبايد براي دوندگي در ماراتن بوستون شركت كند. همين حالت براي استارت‌آپ‌ها نيز صادق است. بايد با آموزش قبل از شروع يك كسب‌و‌كار (از استراحت و تغذيه كامل تا ايجاد روابط قوي‌تر)، خودتان را آماده كنيد.

2⃣ سردرگم كردن يك محصول با يك كسب‌و‌كار
يك محصول يك نياز شخصي را رفع مي‌كند؛ اما يك كسب‌وكار واقعي چيزي دارد كه به‌خاطر آن، مشتريان بارها و بارها بازمي‌گردند. اما چگونه اين تمايز را ايجاد ‌كنيم: آيا جريان‌هاي درآمدي بالقوه پشت خريد اوليه يك محصول مشتري داريد؟ اين يك فاكتور كليدي براي سرمايه‌گذاران موثر در آينده است؛ كساني كه مي‌خواهند اطمينان حاصل كنند كه آنچه امروز ارائه مي‌دهيد ماندگاري خواهد داشت.

3⃣ هزينه نكردن براي مهارت‌ها
شما در همه چيز خوب نيستيد. اصلا نمي‌توانيد اين‌گونه باشيد. هر بخش از يك كسب‌و‌كار بايد با تخصص و مهارت انجام شود بنابراين هر جا به مشكل برخورديد، راهنماهاي رايگان آنلاين دانلود نكنيد يا تصور نكنيد كه مي‌توانيد خودتان همه چيز را حل كنيد.

4⃣ بي‌اعتنايي به داده‌ها
نمي‌توانيد تنها معتقد باشيد كه پيروز مي‌شويد؛ بلكه بايد با محاسبات رياضي دريابيد كه آيا موفق خواهيد شد يا خير. بايد داده‌هايي وجود داشته باشد كه ثابت مي‌كنند كه ايده بزرگ شما واقعي است يا حداقل شاخص مهمي فراهم مي‌كند. وقتي اين داده‌ها را جمع‌‌آوري مي‌كنيد، از آنها براي ايجاد شاخص‌هاي كليدي عملكرد يا مراحل برجسته استفاده كنيد تا نشان دهيد كه ايده يا كسب‌و‌كار شما در حال پيشرفت است.