تمرینات استقامتی و یا سرعتی کدام یک مناسب ورزشکاران فوتبال و یا فوتسال هستند؟؟

در ابتدا من به معرفی تمرینات HIT و یا HIIT می پردازم

به زبان ساده تمرینات اینتروال یا شدت بالا و زمان کوتاه را می توان معادل فارسی مناسبی برای این تمرینات دانست.

درواقع بعضی مربیان و یا حتی تحصیل کرده های ورزشی هم بارها وبارها این نکته رو بیان میکنن که فوتبال 90 درصد هوازی و تنها 10 درصد سهم بی هوازی در آن نقش دارد.

من تنها اینجا به این مطلب میپردازم که آیا این نکته صحیح است یا خیر؟؟

زمان بازی فوتبال 90 دقیقه است که در این زمان شاهد اتفاقات متفاوتی از سوی هریک از بازیکنان می باشیم.

از دیویدن های نرم،سریع،پر شدت ویا تغییر مسیرهای ناگهانی،پریدن ها،پرتاب ها ،تکل و غیر..

نکته جالب در این زمینه که همینجا جلب توجه می کند این است که از فاکتورهای ذکر شده تنها دویدن های نرم آهسته جزوه تمرینات هوازی به حساب می آید ..

اما باید توجه داشت که فعالیت هوازی در جایی معنا پیدا می کند که شما با شدت 50 تا 66 درصد حداکثر اکسیژن مصرفی به مدت بالا 30 دقیقه این روند را ادامه دهید..

و این سوال پش می آید که آیا شما در یک نیمه بازی فوتبال 30 دقیقه تنها نرم میدوید؟

بدون تغییر جهت های سریع؟؟؟

بدون پریدن؟؟؟

و....

با اطمینان کامل اینطور نیست

در کل در یک بازی فوتبال در هر یک دقیقه شما یک استرات سریع،یک پریدن و یک حرکت با توپ را به طور میانگین انجام میدهید که این مهم در سطح و سن بازیکنان و تیم متفاوت می باشد و پس این نظریه که فعالیت هوازی و استقامتی وجود دارد خود به خود کم رنگ میگردد.

سوال بعد که به وجود می آید این است که آیا استقامت برای فوتبالیست مهم نیست؟؟

جواب این سوال در اینجا وجود دارد که چه استقامتی؟؟

فوتبالیست یه

1. استقامت عضلانی

2. استقامت در توان

3. استقامت در چابکی

4.و از همه مهم تر استقامت در تحمل لاکتات نیاز دارد

متاسفانه اکثر مربیان ما وقتی وازه ضعف در استقامت را می شنود به این تصویر که بازیکن 40 دقیقه دور زمین بدود میرسد و این یک اشتباه جبران ناپذیر است.

واقعا امکان این وجود ندارد که بحث رو بیشتر از این باز کنیم چرا که مباحث ذکر شده جای بسیار بحث و گفنگو دارد.

اما چرا تمرینات بلند مدت هوازی و استقامتی مناسب نیست؟؟؟
من چند نکته مختصر در این رابطه بیان می کنم و امیدوارم دریچه ذهنی و تفکر شما عزیزان را باز نماید.

1. یک فوتبالیست در هفته بین 4 تا 5 جلسه تمرین و یک جلسه مسابقه دارد و می توان اینطور عنوان کرد که کل هفته درگیر مسابقات و تمرین است،و یک جلسه تمرین هوازی برای بازسازی ذخایر انرژی به 24 تا 48 ساعت ریکاوری به همراه رژیم غذایی دقیق نیاز دارد تا ذخایر انرژی از دست رفته بدن را بازسازی نماید. و شما باید یک جلسه تمرین و حداقل یک روز استراحت داشته باشید( مشکل اول تمرینات بلند مدت استقامتی)

2.یک ورزشکار تمرین می کند که در زمان استراحت و چه در زمان تمرین پیشرفت در سطح مهارت و یا نسبت های توده عضلانی رخ دهد. جالب است بدانید که تمرینات استقامتی هم در زمان تمرین و هم پس از تمرین افزایش بارز در کاتالولیسم(از بین رفتن پروتئین ها) را ایجاد می نماید و در مقابل تمرینات قدرتی و سرعتی افزایش انابولیسم پروتئین ها( افزایش پروتئین سازی) را به همراه دارد پس مشکل بعدی تمرینات هوازی و بلند مدت این مهم می باشد

3.مهم ترین نکته این است که تمرین شما شبیه مسابقه شما باشد و این نکته که اصلا بازی مثل فوتبال اصلا هیچ شباهتی به فعالیت هوازی ندارد

در کل در مقابله با گفته بسیاری از عزیزان که تمرینات استقامتی را مهم میدانند و ورزشکار را حدود 30 یا 40 و شاید هم بیشتر تحت اینگونه تمرینات قرار میدهد تا یه اصطلاح آمادگی عمومی و یا پایه ورزشکار را بالا ببرند به این نکته توجه دارند که ورزشکاری که هفته ای 6 جلسه یا حتی 5 جلسه تمرین می کند خوود به خود آمادگی پایه را کسب میکند و آن را به دست آورده است

ادامه مطلب

اگر به علت تنبلی و یا فشرده بودن برنامه ی کار و زندگی خود وقت کافی برای ورزش کردن در اختیار ندارید روشهای ساده ای را به شما پیشنهاد می کنیم که با استفاده از آنها می توانید در سرتاسر روز فعال باشید و به کاهش وزن خود کمک کنید.
می دانیم که هیچ بهانه ای برای ورزش نکردن پذیرفته نیست اما با مشغله ی کارهای روزانه بعضی اوقات اختصاص دادن زمانی برای ورزش کردن مشکل می شود.

عضلات خود را سفت کنید:
شاید اوایل مشکل باشد اما با انقباض ارادی عضلات خود در سرتاسر روز می توانید بدون اینکه کــسی متوجه شود کالری مصرف کنید.این تمرین را در مورد عضلات مختلف بدن به خصوص در ناحیه شکم انجام دهید.بدون هیچ حرکتی می توانید عضلات خود را سفت کنید و حالت انقباض را به مدت 5 دقیقه حفظ کنید. این تمرین را چندین بار در روز و در حین انجام کارهای روزانه می توانید انجام دهید. این حرکت ایده ورزشی بسیار مناسبی برای افرادی است که ورزش مفید ندارند. پس از چند هفته انجام این تمرین متوجه فواید آن خواهید شد.

راه پله :
به جای آسانسور از راه پله استفاده کنید حتی اگر آپارتمان شما در چندمین طبقه قرار گرفته و پله های زیادی دارد. البته در ابتدا انجام دادن چنین کاری به نظر غیر منطقی می رسد اما حداقل یک بار در روز به قصد ورزش کردن این کار را انجام دهید. به تدریج می توانید پیشرفت کنید و پس از مدتی به راحتی چندین بار در روز از پله ها بالا بروید.

بی قراری را شروع کنید:
بی قرار بودن واقعا کالری مصرف می کند. خصوصا افرادی که قبلا غیر فعال بوده و همیشه نشسته اند اگر شروع به فعالیت بیشتر کنند واقعا متوجه تفاوت آن خواهند شد.به تحرک خود بیفزایید. البته منظور ما این نیست که با حرکات غیر معمول موجب تعجب دیگران شوید! بلکه حتی حرکات کوچک پنهان از چشم دیگران نیز می تواند کالری مصرف کند.مثلا پاهایتان را که سر تا سر روز پشت میز قرار گرفته تکان دهید ، مدتی بالا نگه دارید ، منقبض کنید و خلاصه با هر حرکت اضافه ای که می توانید فعالتر از قبل باشید.

منزل خود را تمیز کنید:
انجام دادن کارهای منزل کالری مصرف می کند و علاوه بر اینکه فعالیت بدنی انجام داده اید محل زندگیتان نیز آراسته و تمیز خواهد شد. با 30 دقیقه استفاده از جاروبرقی ، زدودن گرد و غبار وسایل و سایر کاهای منزل می توانید ضربان قلب خود را افزایش دهید و از منافع آن بهره مند شوید.

خلاق باشید:
اگر واقعا انتخابهای شما محدود است سعی کنید به هر نحو ممکن زمان و روشی برای فعالیت بیشتر پیدا کنید. مثلا در زمان صرف ناهار ، استراحت عصرانه و هر وقت دیگری که می توانید 5 دقیقه پیاده روی کنید. در هر زمانی که نشسته اید و کاری ندارید بلند شوید و فعالیت کنید.
تنبلی را کنار بگذارید. خودتان می دانید که اگر واقعا بخواهید و قصد فعالیت داشته باشید می توانید زمان آن را پیدا کنید.

پاهای پشت میز:
بیشتر افراد به نحوی پشت میزنشین هستند. فعالیت پاهای پشت میزتان را جدی بگیرید. به راحتی می توانید زانو ها را راست کنید و پاهای خود را تا زمانی که می توانید بالا نگه دارید. در ابتدا ساده به نظر می رسد اما اگر این کار را انجام دهید متوجه می شوید که چندان کار ساده ای هم نیست و انرژی زیادی مصرف می کند. در سرتاسر روز چندین بار این کار را انجام دهید.

سالن ورزشی محل کار:
اگر در شرکت بزرگی کار می کنید در مورد سالن ورزشی که احتمالا برای کارمندان در نظر گرفته شده سوال کنید. امروزه اکثر کارفرمایان می دانند که کارمندان سالم که روحیه ی خوبی دارند بهره وری را افزایش می دهند به همین دلیل اکثر آنان از اهمیت فراهم کردن مکان ورزشی برای کارمندان آگاه هستند. در مورد آن سوال کنید و در زمان ناهار یا پیش از شروع کار و یا پس از پایان کار و پیش ازبازگشت به منزل از سالن ورزشی استفاده کنید. اگر محل کار شما چنین امکاناتی نداشت دست به کار شوید و با چند تن از همکارانتان یا محلی برای آن در نظر بگیرید و یا بیرون از محل کار با همکارانتان کمی ورزش یا پیاده روی کنید.

دستگاههای پدالی:
می توانید از تردمیلهای کوچک بی صدا و یا دستگاههای پدالی سادهای که زیر میز جا می شوند استفاده کنید. در این صورت بدون اینکه دیگران متوجه شوند میتوانید سرتاسر روز پدال بزنید و سالمتر شوید. برخی از این دستگاها خیلی کوچک هستند ، برقی نیستند و فقط با نیروی پاها به حرکت در می آیند و بنابرین صدایی تولید نمی کنند. این روش راه جالبی برای ورش کردن در ساعات کاری شماست.



ادامه مطلب

الف)به ارامی غذا بخورید، کاملا غذا را بجوید تا به خوبی با بزاق آغشته شده و هضم آن آسان شود.
ب)غذا را باید با توجه به جوانب روانی_تغذیه ای و مطابق با ذائقه فردی تهیه کرد.به نحوی که اشتها آور باشد.
ج)اگر باید یک ماده غذایی خام مصرف شود(میوه یا سبزی)بهتر است که از دو نوع در نظر گرفته نشود.به همین ترتیب نباید یک شیرینی یا یک مخلوط از غلات را بعد از سیب زمینی یا ماکارونی یا برنج مصرف کرد.
د)در یک وعده غذا،مواد غذایی مختلف را با هم مخلوط کرده یا یک سالاد مخلوط تهییه نمایید.در این صورت باید مقادیر تمام مواد غذایی دقیقا محاسبه شود حتی پنیر یا تخم مرغی که در تهیه غذا به کار می رود باید در نظر گرفته شود.
ه)نوشیدن مایعات موجب رقیق شیره معده شده و در نتیجه حجم غذا طولانی می شود.بنابراین همراه غذا نباید بیش از یک تا دو لیوان مایعات نوشید.اما در فاصله دو غذا باید حتما مایعات نوشید تا نیاز بدن به آب تامین شود .حدود 5/1لیتر نوشیدنی در طول روز باید مصرف شود(یک آشامیدنی در محل تمرین همراه خود داشته باشید)
و)غذا باید در یک ساعت ثابت و در محیطی آرام صرف شود تا هضم آن راحت تر انجام گیرد.

چند نکته اختصاصی:
به این نکات توجه داشته باشید:
_تفاوت بین گرسنگی و اشتها: گرسنگی یک پدیده بیولوژیکی مخصوص است،تظاهرات بیولوژیکی آن در معده انعکاس می یابد.بر عکس اشتها میل به خوردن است که در مغز وجود دارد،وقتی که اشتها شدید باشد باید به طور جدی به آن توجه کرد و از نظر روانی_تغذیه ای مورد بررسی قرار داد زیرا وقتی که به طور افراطی غذا خورده شود اختلالات گوارشی به همراه دارد.
_پذیرش غذا : بستگی به عادات و ذائقه فردی دارد.باید بتوانیم ماده غذایی که فرد دوست ندارد یا خوب تحمل نمی کند یا یک ماده غذایی دیگر که بهتر پذیرفته می شود به شرط آنکه دارای ارزش تغذیه ای یکسان باشند جایگزین کنیم.
_مقدار مصرف: رژیم غذایی ورزشکار بر حسب نیاز کمی و کیفی فرد تنظیم می شود.با توجه به اهمیت تعادل وزن می توان این مطلب را توجیه کرد.میانگین نیاز روزانه یک ورزشکار بین 3000تا 3500کیلوکالری است.اما باید بدانیم که نیاز افراد بر حسب وضع جسمانی متغیر است و بعضی از افراد برای اینکه به حال تعادل درآیند باید تا 5000کیلو کالری یا بیشتر انرژی دریافت کنند،در صورتی که عده ای دیگر با 2500کالری یا کمتر به حال تعادل می رسند.ورزشکار باید به متخصص تغذیه،پزشک و مربی خود کمک نماید تا نیاز کلی او را برآورد نماید.

ادامه مطلب

برخی از افراد مبتلا به بی‌خوابی هستند و اختلالاتی در چرخه‌ی خواب داشته و یا مشکلاتی در مراحل مختلف خواب دارند.

افرادی که به صورت مرتب ورزش می‌کنند کمتر دچار دوره‌های بی‌خوابی می‌شوند. ورزش مرتب موجب بهبود کیفیت خواب می‌شود و دوره‌های خواب مرتب‌تر می‌شود. همچنین مراحل مختلف خواب آرامتر و منظم‌تر به یکدیگر تبدیل می‌شوند.

ورزش متوسط به مدت 30- 20 دقیقه و 4- 3 بار در هفته کمک می‌کند تا بهتر بخوابید و انرژی بیشتری به شما می‌دهد. این ورزش بهتر است در هنگام صبح و یا بعد از ظهر انجام شود و به زمان خواب نزدیک نباشد.

ورزش شدید صبح هنگام و ورزش ملایم هنگام خواب نیز کمک می‌کند تا راحتتر به خواب روید. به علاوه ورزش مدت زمانی که در مرحله چهارم خواب (که عمیقترین مرحله‌ی خواب است) به سر می‌برید را افزایش می‌دهد. برای برخی افراد ورزش روش مناسب و کاملی برای غلبه بر اختلالات خواب به شمار می‌رود.

محققان دانشگاه استانفورد، تاثیرات ورزش بر الگوی خواب افراد 75- 55 ساله را مورد بررسی قرار دادند. این افراد از بیماری بی‌خوابی رنج می‌بردند. از آنان خواسته شد تا بعد از ظهر هر روز به مدت 30- 20 دقیقه ورزش کنند. ورزش به صورت پیاده روی، نرمشهای سبک ایروبیک و دوچرخه سواری بود.

نتیجه‌ی مطالعه شگفت آور بود. در اکثریت افراد، مدت زمان مورد نیاز برای به خواب رفتن به نصف کاهش پیدا کرد. همچنین در حدود یک ساعت به زمان خواب این افراد اضافه شد.

منافع ورزش:

ورزش باعث کاهش استرس می‌شود چون اسید لاکتیکی که انباشته شده پراکنده می‌گردد. رزش تنش عضلات را برطرف می‌کند.

ورزش با افزایش اکسیژن در دسترس باعث افزایش هوشیاری می‌شود.

باعث تحریک و تقویت ریه ها و قلب می‌گردد.

موجب سر زندگی و آرامش اعصاب می‌شود.

سیستم غدد درون ریز را فعال می‌کند.

تولید اندورفین توسط بدن را افزایش می‌دهد و اندورفین موجب ایجاد احساس سلامتی و افزایش مقاومت بدن در برابر درد می‌شود.

ورزش ترشح اپی‌نفرین را تحریک می‌کند که این هورمون موجب ایجاد احساس شادی و هیجان می‌شود.

ورزش احساس کسالت، نگرانی و اضطراب را کاهش می‌دهد.

ورزش باعث بهبود خواب می‌شود چون مانند یک عامل استرس زا برای بدن عمل می‌کند. مغز استرسهای بدن را با افزایش خواب جبران می‌کند. بنابراین بعد از ورزش بیشتر و عمیقتر به خواب می‌روید.
ورزش

ورزش برای غلبه بر بی‌خوابی:

ورزش با دو مکانیسم با بی‌خوابی مقابله می‌کند.

* افراد مبتلا به بی‌خوابی زندگی کم تحرک‌تری نسبت به افراد سالم دارند. فقدان فعالیت فیزیکی موجب جلوگیری از نوسان دمای بدن در طول شبانه روز می‌شود و می‌تواند در بروز بی‌خوابی موثر باشد. در نتیجه برخی افراد دچار بی‌خوابی می‌شوند.

* ورزش به میزان قابل توجهی موجب افزایش دمای بدن می‌شود که پس از این، به صورت جبرانی افت دمای بدن رخ می‌دهد. افت دمای بدن 4- 2 ساعت پس از ورزش روی می‌دهد و موجب می‌شود راحتتر به خواب بروید و در خواب بمانید.





چه ورزشی مناسب است؟

ورزشی که شما انتخاب می‌کنید باید شامل فعالیت شدید پاها باشد تا بهتر به خواب بروید. خستگی که ایجاد می‌شود مانند داروی خواب آور عمل می‌کند.

* ورزشهای آیروبیک و هوازی بهترین راه برای مبارزه با بی‌خوابی است. این ورزشها میزان اکسیژن خون را افزایش می‌دهند.

برای مثال ورزشهایی مانند جاگینگ، شنا، دوچرخه سواری، طناب زدن، حرکات موزون، استفاده از ترد‌میل و پیاده روی مناسب هستند.

* در ابتدا ورزش ملایم به مدت 20- 15 دقیقه در روز و به مدت یک هفته برای اینکه منافع ورزش را احساس کنید کافی است.

* نرمشهای کششی قبل از اینکه ورزش شدید انجام دهید، مفید هستند. همچنین این نرمشها را برای سرد کردن و آرامش یافتن بدن پس از ورزش نیز انجام دهید.

* برای بسیاری از افراد ورزشی که صبح هنگام انجام شود بهتر است. ولی برای مقابله با بی‌خوابی بهترین زمان ورزش بعد از ظهر یا عصر هنگام است.

البته باید توجه داشته باشید که از ورزش کردن درست قبل از رفتن به رختخواب خودداری کنید زیرا ورزش بدن را تحریک می‌کند. باید مدت زمان کافی برای آرامش یافتن عضلات و جریان خون، پس از ورزش شدید وجود داشته باشد.

* ورزش ملایم غیر هوازی ممکن است در پایان روز کمک کننده باشد. یک پیاده روی مفرح و همراه با تنفسهای عمیق ورزش مناسبی است.

* حرکات موزون و ملایم، یوگا و نرمشهای کششی همراه با موسیقی آرامش بخش و ملایم نیز به تمدد اعصاب و آرامش یافتن شما کمک می‌کند و در به خواب رفتن شما موثر است

ادامه مطلب

ورزش بهترین راه تقویت هوش و اراده است که به ورزشکار برای اتخاذ تصمیم بهتر و سریعتر کمک میکند.گاه افرادی را میبینیم که با نیروی اراده تقویت شده اند وهنگامی که پا به عرصه زندگی اجتماعی میگذارند،همچنان افرادی مصمم،با اراده،باهوش و موفق هستند زیرا نه تنها با ورزش اراده خود را تقویت کرده اندبلکه در طول دوران ورزشی خود بارها مزه تلخ شکست را چشیده و در برابر آن مقاومت بیشتری یافته اندو پس از شکست با نیروی اراده و پرتوی سعی و کوشش بیشتر پیروزی را در آغوش کشیده اند.این دسته افراد به گونه ای بار آمده اند که در صورت شکست بردباری خود را حفظ میکنند و ناامید نمیشوند،نیروی اراده را در خویش تا حد اعلا تقویت کرده اند و از این رو در مراحل مختلف زندگی بردباری و ثبات خود را حفظ میکنند موفق خواهند بودموفقیتی که ففط در پرتو تعلیم صحیح ورزش به دست آمده است.علاوه بر این ورزشکار باید از نظر روحی هم بدون مشکل باشد چون روح و جسم ورزشکار باید سالم و پرقدرت باشد تا او بتواندبهتر و عاقلانه تر تصمیم بگیرد.این تصمیم در واقع یک نوع اراده است.در ضمیر هر کس اراده وجود دارد منتها شدت و ضعف دارد.رفتار هوشمندانه در ورزش همیشه مهمتر از قدرت جسمانی استخواه این رفتار دسته جمعی و در قالب تیم ظاهر شود و خواه در ورزش انفرادی.به عبارتی دیگر همیشه عقل و هوش بر نیرو و قدرت برتری دارد.

ادامه مطلب

فقط کامپیوتر و اینترنت و اینا که نمیشه ، یکم هم به ورزش و لذت های دیگر زندگی بپردازیم خوبه.
از اینکه یک مطلب غیر قابل فهم بنویسم اصلآ خوشم نمی آد و اگر از خواننده های این وبلاگ بوده باشید این رو به خوبی می دونید. استفاده از کلمه های قلنبه سلمبه اصلآ سخت نیست ولی مهم اینه که شما بعد از خواندن این مطلب کاملآ متوجه می شوید پارکور چیست یا خیر؟ پس یکم ساده و روان می نویسم.
پارکور چیست؟
پارکور یک ورزش و هنر است ، هنر جا به جایی. برای مثال یک فرد عادی وقتی به یک ارتفاع می رسد دنبال پله برای پایین آمدن از آن می گردد اما یک پارکور کار از آن ارتفاع می پرد. یک آدم عادی وقتی به یک مانع می رسد مسیرش را عوض می کند اما یک پارکور کار آن مانع را با یکی از حرکات پارکور پشت سر می گذارد. البته منظورم این نیست که از این به بعد بجای از پله بالا و پایین رفتن از در و دیوار بپرید بالا و پایین و این کار در قالب ورزش انجام می شود نه زندگی روزمره !
اگر بخوام رسمی تر توضیح بدم میشه پارکور یعنی رفتن از نقطه A به B در سریعترین زمان با استفاده از توانایی های بدن انسان.
پارکور در ایران ورزش جا نیفتاده ای هست و خیلی ها تا حالا اسم آن را هم نشنیده اند و بدتر از آن عده ای درک نادرستی از این ورزش دارند مثلآ میگن این ورزش مال دزد هاست که از در و دیوار بری بالا یا عده ای فکر می کنند که پارکور جنگولک بازی ، بدل کاری ، حرکات آکروباتیک ، کلکل و… این چیز هاست که همگی اشتباه و غلط محض است.
پارکور مثل سایر ورزش ها ذهن شما رو از این دنیای کثیف آزاد می کنه و استرس رو به شدت کاهش می ده. به شما یاد میده چطوری با مشکلات زندگی مبارزه کنید. چون کم کم یاد می گیرید که نباید به خاطر وجود یک مانع مسیرتان را عوض کنید. باید مانع را از سر راهتان بردارید.
پارکور در دسته ورزش های بسیار خطرناک (Extreme) قرار نمی گیره ولی خوب ورزش خطرناکی هست و باید در آن سیاست ، صبر ، خود باوری ، شجاعت و… داشته باشید که با تمرین همه اینها را بدست میارید که در زندگی بسیار کمکتون می کنه.
واسه انجام تمرینات مطلوب پارکور باید کمی آمادگی بدنی (انعطاف و وزن مناسب و…) داشته باشید ولی با نداشتن اینها هم میتونید تمرینات پارکور را در حد خودتان انجام دهید.
عده ای فکر می کنند پارکور یعنی کله خر بودن ! میگن وقتی پله هست چرا از دیوار بپریم؟ خوب وقتی می تونید توپ رو با دست ور دارید و بدوید توی دروازه حریف و توپ رو بندازید اونجا چرا انقدر جون می کنید با پا بهم پاس می دید و… ، وقتی می تونید با هلی کوپتر یا تله کابین بروید بالای کوه چرا کوه نوردی می کنید که آخرش هم از اونجا بیفتید پایین؟
پس می بینید که ذات ورزش همین است و ذات پارکور هم مثل سایر ورزش ها گذر از موانع است. ورزشکاران بخاطر علاقه ورزش می کنند لازم نیست حتمآ با دید سود و منفعت جویی به ورزش نگاه کنید.
پارکور مثل همه ورزش های دیگه دنیایی از تکنیک و فلسفه است. یک انسان عادی وقتی از ارتفاع 4 متری بپرد بدون شک آسیب می بیند در حالی که یک پارکور کار به سادگی از آن ارتفاع می پرد بدون اینکه کوچکترین آسیبی ببیند ، او با استفاده از فنون پارکور فشار وارد بر پاها را دفع می کند و صحیح و سالم می رود.

تاریخچه پارکور
پارکور از قدیم و زمانی که انسان نیاز به شکار کردن و شکار نشدن داشت وجود داشته است اما جرقه های پارکور به معنی امروزی توسط یک سرباز فرانسوی جنگ ویتنام به نام ریموند بل (Raymond Belle) زده شد. او در جنگ نیاز به هنری برای تعقیب و فرار ، امداد و نجات داشت. او از جمله آتش نشان های دلیر نیز بود و چندین ماموریت بسیار خطرناک را انجام داده بود. حدودآ 28 سال پیش در یکی از روستاهای اطراف فرانسه پسر ریموند ، دیوید بل (David Belle) بعضی از این حرکات پدر خود را با بازی های کودکانه با دوستانش آمیخته بود. وقتی بزرگتر شدند روی این هنر کار کردند و آن را به این شکل امروزی تبدیل کردند. در اصل پدران این رشته دیوید بل و سباستین فوکان (Sebastian Foucan) هستند.
بعد از مدتی بین سباستین فوکن و دیوید بل اختلافاتی بر سر عقاید مختلف بوجود آمد که منجر به تقسیم شدن این رشته به دو بخش متفاوت شد. سباستین معتقد بود که در پارکور باید کمی حرکات نمایشی و خلاقانه و زیبا وجود داشته باشد ، اما دیوید می گفت زیبایی حرکات هیچ اهمیتی در پارکور ندارد. پس سباستین رشته جدیدی به نام Free Running را پایه گذاری کرد.
تفاوت Free Running با Parkour در طرز تفکر برای گذر از موانع است.Parkour : رسیدن از نقطه A به B در سریعترین زمان ممکن با استفاده از توانایی های بدن انسان.
Free Running : رسیدن از نقطه A به B با زیبا ترین ، خلاقانه ترین ، هارمونیک ترین حرکات در کوتاه ترین زمان ممکن با استفاده از توانایی های بدن انسان.
اگر می خواهید درباره این رشته بیشتر بدانید می توانید به سایت های زیر مراجعه کنید :
Parkour.ir Parkour.net ?What is Free Running ?What is Parkour Urban Free Flow American Parkour

ادامه مطلب

افرادی که در محل کار خود یا هر جای دیگر، زیاد می‌نشینند راه‌هایی وجود دارد تا بتوانند تا حدی بدن خود را با تمرینات ورزشی متناسب نگه دارند.
به گزارش ایسنا، پزشکان در این رابطه اعلام کردند: یکی از روش‌ها، استفاده از وزنه در میز کار است. آنها اضافه کردند: ما نمی‌گوییم که از هالتر یا وسایل سنگین دیگر استفاده کنید، استفاده از یک وزنه 5 پوندی و کوچک می‌تواند مفید باشد که از آن برای شکل دادن ماهیچه‌های دو سر بازو استفاده می‌شود و به صورت دو نوبت در روز و هر نوبت 10 بار با هر دست به کار می‌رود.

راه دیگر استفاده از پلکان است. بدین طریق که مثلا اگر در طبقه سوم هستید و هر طبقه 15 پله دارد با دو یا چند بار بالا و پایین رفتن از پله‌ها در روز حدودا 90 پله در هر مرتبه می‌توانید تا حدی به تناسب اندام خود بپردازید.


در این خصوص آنها ادامه دادند؛ همچنین با انجام حرکت‌های کششی می‌توان در کنار سایر تمرین‌ها از یکنواختی نشستن پشت میز جلوگیری کرد. بدین ترتیب هنگامی که روی صندلی نشسته‌اید، گردن خود را برای مدتی به سمت عقب هدایت کنید و نگه دارید و سپس این کار را به سمت‌های راست و چپ نیز انجام دهید.

همچنین می‌توانید دست‌های خود را به سمت چپ و راست بکشید و برای مدتی نگه دارید و سپس جای دست‌ها را تعویض کنید. به هر حال این تمرینات می‌توانند تا حدی برای افرادی که اکثر وقت خود را پشت میز می‌گذرانند مفید باشند. اما انجام تمرین‌های ورزشی در طول روز خارج از محیط کار بهترین روش برای جلوگیری از مشکلات مرتبط با کمر و پا هستند.

ادامه مطلب

در نگاه اسلام هر چند به جسم توجه ویژه ای شده و نظافت و پاکی جسم و سلامت و شادابی بدن به صورت برجسته ای لحاظ گردیده است، اما همه اینها بر این مبناست که بزرگان دین، جسم را مرکب روح معرفی کرده اند و اصالت را به روح انسان که نفخه ای الهی است و خلق ویژه خداوند است داده اند و جسم از این نظر که پایگاه روح و حامل آن است کرامت یافته است. این ایده که «همان کرداری که باعث می شود گروهی در جهنم بسوزند، یوگی آزادی خویش را از همانجا به دست می آورد» در منطق اسلام توهمی بیش نیست و برای پرورش روح، دستوراتی همگانی و مشترک تحت عنوان اوامر ونواهی الهی تشریع شده است و این طور نیست که بی بندوباری جنسی برای بعضی گناه و برای بعضی عامل رستگاری باشد.
طبق متون اسلامی هرچند که با نظر به زمینه های ژنتیکی و بستر های اجتماعی، روح انسان ها ممکن است گرایش های مختلفی پیدا کنند اما روح همه انسان ها برای تکامل و تعالی نیاز به دسته ای از اعمال و رفتارها دارند که نیاز مشترک همگان است و بدون این دسته از اعمال که در حکم اصول و زیربنای پرورش روح است، گرایش های فردی هر انسان راه به کمال و سعادت نخواهد برد. این اصول اعمال که تحت عنوان «واجبات و محرمات » نیز از آنها یاد می شود، برآمده از خصوصیت هایی فراگیر و مشترک در روح انسان هاست که باعث جعل دسته ای از قوانین مشترک برای سیر و تعالی روح شده است.
سؤالی که بسیاری از افراد نا آشنا با یوگا می پرسند در مورد ادعاهایی است که در یوگا در مورد هفت بدن، هفت چاکرا، نادی ها و کندالینی آمده است. این سؤال به ذهن هر خواننده و ناظر بی طرفی می رسد به راستی با کدام پشتوانه این ادعاهای به ظاهر روحانی و فلسفی به اثبات رسیده است؟ اگر اینگونه عقاید به علوم تجربی متکی است در چه علمی و کدامین آزمایشگاه علمی، این ایده ها به اثبات رسیده است؟ تاکنون هیچ دانشمندی در حوزه علوم تجربی ادله ای بر اثبات آن اقامه ننموده است و هیچ کس مدعی وجود ۷۲ هزار نادی و ۸۸ هزار چاکرا در بدن نبوده است. یکی از دلایل اختلاف نظر درمورد تعداد نادی ها و چاکرا ها در بین یوگی ها همین امر است.
از طرف دیگر دلیل عقلی و برهانی قابل قبولی هم در کتاب های مربوط به یوگا ارائه نشده است. روشن است که دلایل عقلی باید چنان روشن باشند که درک آن برای هر عقلی بدیهی و خالی از شک و تردید باشد. اگر دلیلی برای اکثر مردم قابل قبول باشد و تعدادی را به اقناع نرساند این دلیل به ظاهر دلیل بوده است ولی در واقع در شکل یا محتوا دچار اشکال بوده است به همین جهت برهان فلسفی و استدلال منطقی محسوب نمی شود، در نتیجه یقین و علم نمی آورد و حداکثر برای مخاطب گمان آور است.
از سوی دیگر در یوگا برای اثبات اینگونه ادعاها، دلیل نقلی که برخوردار از پشتوانه وحیانی باشد هم وجود ندارد. چراکه در یوگا اساساً وحی به معنای رایج که خبر از غیب و عالم معنا منظور باشد وجود ندارد و آن چه هست حداکثر وجود تجربه ادعا شده از جانب یوگی هاست. بدیهی است که اینگونه تجربیات مادامی که برهانی از جانب عقل به کمک آن نیاید یا دلیلی از منبع غیبی که متکی به پشتوانه عقلی است به تأیید او برنخیزد، حجیت ندارد و قابل قبول نخواهد بود. بگذریم که اثبات این ادعاها تأثیری در اثبات حقانیت یوگا در دیگر حوزه ها نخواهد داشت.
بعضی امروزه به خاطر شباهت بعضی از تکنیک های یوگا با رکوع و سجده و تشهد و قیام، سوگوارانه ندای پیوند اسلام با یوگا سر می دهند و شعار یکی بودن عرفان اسلامی و معنویت یوگی ها را تبلیغ می کنند و به عنوان مرامی برآمده از متن اسلام و حتی به عنوان عرفان اصیل اسلامی از یوگا نام می برند. آیین یوگا با عرفان اسلامی چنان با هم آمیخته است که تفکیک آنها از هم مشکل است.
ناگفته نماند که مروجین یوگا بسیاری از کرامات و معجزات اولیای الهی را به نفع خود تبیین می کنند و آن را به گونه ای با کندالینی یا چاکرا و.. پیوند می زنند. چنان که دریکی از این کتاب ها نه فقط معجزه حضرت عیسی از این منظر توجیه شده است بلکه به صلیب رفتن عیسی هم با همین منطق لازم شمرده شده است.
«اثری را که حضرت مسیح(ع) ۲ هزار سال پیش بر مردم می گذاشت در نظر بگیرید. او از واسطه ها، یعنی بدن حواریون استفاه می کرد و آتش کندالینی این حواریون بر اثر حضور فوری حضرت مسیح(ع) تشدید می گردید. اما همین امر برای بقیه مردم نیز پیش می آمد، در حالی که آنها تسلط کافی بر خویشتن نداشتند تا در برابر فشار نیروی گسترده کندالینی که از بدن حضرت مسیح(ع) ساطع می شد مقاومت کنند. چند تن از حواریون این کار را برای رسیدن پیام مسیح به نسل های آینده انجام دادند، ولی از مردم دیگر در آن زمان هیچ انتظاری وجود نداشت، زیرا این نیرو برای آنها بسیار زیاد بود. زمانی که از وجود چندتن افرادی که بتوانند پیام مسیح(ع) را به نسل های آینده برسانند، اطمینان حاصل شد باید بدن مادی حضرت مسیح(ع) نابود می شد تا بر افراد عادی اثرات بدی گذاشته نشود... در کتاب های مسیحی از آتش کندالینی به عنوان سه جنبه پدر، پسر و روح القدس یاد شده است.»
همچنان که از کتاب های یوگا نقل شد یوگا به عنوان عرفان مطرح است. حال سؤال این است که کدام عرفان؟ اگر عرفان به معنی راهی است که به رضایت خداوند (که هم مبدأ هستی است و هم برگشت همه چیز به او است) ختم می شود باید پرسید با چه اطمینانی ادعا می شود که یوگا انسان ها را به این رضایت می رساند؟ گیریم که بیداری کندالینی در بدن حقیقت داشته باشد و قصه چاکرا ها و نادی ها همگی درست باشد و به فرض که انسان بتواند در سایه یوگا، تنش های روانی و استرس های روحی خود را کاهش دهد و با یادگیری چند هزار تکنیک در یوگا به انظباط ذهنی هم دست یابد، دست آخر چه تضمینی وجود دارد که با این امور رضایت خداوند حاصل شده است؟
و اگر منظور از عرفان رسیدن به قدرت های غیرعادی است که مرتاضان ادعا می کنند که باید گفت اولاً اینگونه قدرت ها ضمن اینکه با معجزات و کرامات اولیای الهی از نظر ماهوی تفاوت دارد و از دو سنخ محسوب می شوند دوماً مخصوص یوگی ها و مرتاضان نیست و به علاوه اینگونه قدرت ها به خودی خود دلیل بر هیچ امری نیست و نه حکایتگر راه حقیقت و عرفان ناب و معنویت راستین.
به علت بی ارتباط بودن عرفان ادعایی یوگا با عرفان حقیقی است که یوگا نسبت به «باخدایی» و «بی خدایی» موضعی ندارد و همه کس را می پذیرد و حتی منکر خدا هم می تواند یک یوگی باشد.
«کسی که به خدا اعتقاد ندارد می تواند از کیش یوگا بهره ببرد با این توضیح که درک مراحل بالای یوگا (سمادهی) برای او راهی است به سوی شادابی و تجدید انرژی یا حالتی است ذهنی که در آن احساس یکی بودن با کائنات در او موج می زند. بهر تقدیر باور دینی، جنسیت، سن و نژاد هرچه باشد با یوگا همخوان است به تعبیر راماکریشنا: «از طریق یوگا، یک هندو، هندویی بهتر، یک مسیحی، مسیحی بهتر، یک مسلمان، مسلمان بهتر و یک یهودی، یهودی بهتری خواهد بود.»

ادامه مطلب

قسمت عمده عضلات ناحیه فوقانی پا از عضله چهارسر رانی و همسترینگ تشکیل شده است.عضله چهارسر رانی جلوی ران قرار گرفته و عضلات همسترینگ خلف ران را به خود اختصاص داده است. به جای این که توجه خود را به یکی از این گروه عضلات معطوف کنید باید تلاش کنید هر دو گروه این عضلات را همراستا با هم تقویت نمایید، چرا که عملکرد این عضلات مکمل یکدیگر است و عدم تعادل در توانایی این عضلات در درازمدت به ضرر شما تمام می‌شود. برای تقویت این عضلات، حرکات زیر را تمرین کنید.
حرکت اول: در جای مناسبی بایستید و پاها را به اندازه عرض شانه باز کنید. وزن خود را روی یکی از پاهایتان بیندازید و پای دیگر را از یک طرف تا جایی که می‌توانید بالا بیاورید. دو ثانیه در همین حالت بمانید و دوباره به نقطه شروع برگردید. این حرکت را پنج بار برای هر پا انجام دهید. سعی کنید در بین تکرارها پای فعالتان با زمین تماس پیدا نکند.
حرکت دوم: پشت خود را به دیوار بچسبانید و پاهای خود را کمی جلوتر از بدنتان روی زمین قرار دهید. حالا به آهستگی بدن خود را روی دیوار به سمت پایین بکشانید تا جایی که مفاصل ران‌هایتان پایین‌تر از زانوهایتان قرار گیرند. دوباره با نیرویی که به کف پاهایتان وارد می کنید بدنتان را روی دیوار به سمت بالا بکشید و به نقطه شروع برگردید. برای سخت‌تر شدن حرکت می‌توانید همین کار را در حالی که روی پنجه پاهایتان قرار گرفته‌اید، تکرار کنید.
حرکت سوم: به شکم روی زمین دراز بکشید و سر خود را روی دست‌هایتان تکیه دهید. پنجه پاهایتان را بکشید و پاهایتان را تا جایی که می‌توانید بالا بیاورید و سپس به نقطه شروع برگردانید. این حرکت را ده بار تکرار کنید.

ادامه مطلب

این ورزش مفرح که خانم یکرنگیان از آن به‌عنوان ورزشی کارآمد یاد می‌کند از تنوع بسیاری در تکنیک‌های ورزشی برخوردار بوده و حتی دارای فدراسیون جهانی است. جالب است بدانید که هر دقیقه طناب‌بازی در یک فرد به‌طور متوسط باعث مصرف حدود 10 تا 12 کیلوکالری انرژی می‌شود. این انرژی معادل انرژی مصرفی در ورزش دو با سرعت حدود 10 کیلومتر در ساعت است که سرعت بالایی به حساب می‌آید. البته لازم به ذکر است که بهترین راه لاغری محدود کردن مواد غذایی دریافتی بوده و ورزش تنها به‌عنوان مکمل در کنار رژیم غذایی توصیه می‌شود.

این ورزش باعث افزایش ظرفیت قلبی تنفسی شده و به دلیل فشاری که بر استخوان‌های اندام تحتانی وارد می‌کند، خاصیت ضدپوکی استخوان دارد وموجب تقویت عضلات و تاندون‌ها می‌شود. بسیاری از افرادی که دچار مشکلات طبی ناشی از بی‌تحرکی هستند، می‌توانند ناراحتی خود را به کمک طناب‌بازی درمان یا از بروز آن پیشگیری کنند. طناب‌بازی برای افراد سالم ضرری نداشته اما توصیه می‌شود کسانی که مشکل ارتوپدی اندام تحتانی دارند، خانم‌های باردار و دارندگان پروتزهای پزشکی مختلف که امکان جابه‌جایی‌شان وجود دارد، بدون مشورت پزشک معالج‌شان طناب‌بازی نکنند.

درضمن، تصور اینکه طناب‌بازی باعث شل شدن اندام‌هایی مانند سینه می‌شود درست نیست اما پوشیدن تاپ‌های چسبان می‌تواند تاثیرات احتمالی تروماهای وارده را در خانم‌ها کمتر کند.

هر کس متناسب با توانایی هوازی‌اش می‌تواند برای خود برنامه‌ای را در نظر بگیرد اما در غیرورزشکاران 5 دقیقه پیاده‌روی و 1 دقیقه طناب زدن به دنبال آن مناسب است و فرد می‌تواند این مجموعه (5 دقیقه پیاده‌روی و 1 دقیقه طناب زدن) را به هر تعداد که می‌تواند تکرار کند. اصولا این ورزش را می‌توان یک روز در میان انجام داد و رعایت تعادل در شدت، مدت و دفعه‌های ورزش متناسب با وضع آمادگی جسمانی فرد ضروری است.

استفاده از کفش مناسب نیز مهم‌ترین موضوع در ورزش طناب‌بازی بوده و معمولا کفش‌های cross-training که دارای کفی انعطاف‌پذیر هستند برای این منظور مناسب‌اند.
باید توجه داشت که علاوه بر کفش، سطح زمین هم باید پوشش مناسبی داشته باشد. به همین دلیل استفاده از متد‌های ورزشی توصیه می‌شود. به یاد داشته باشید که داشتن کفش مناسب، پوشش کف محل انجام تمرین و یادگیری تکنیک فرود آمدن روی نوک انگشتان پا می‌تواند صدمات احتمالی ناشی از این ورزش را به حداقل ممکن برساند.


ادامه مطلب