ورزش از نظر لغوی اسم مصدر است. به معنای «ورزیدن» و برزیدن مصدر آن، یعنی کارکردن، عمل کردن، کوشیدن، پیاپی انجام دادن و ریاضت کشیدن است. معادل کلمه ورزش در زبان انگلیسی "sport" است که به هر نوع فعالیت بدنی و بازی که منجر به انجام مسابقه و نمایش مهارت بین دو فرد یا دو گروه شود و ملزم به انجام تمرین‌های مداوم و فراگرفتن مهارت در یک حرکت یا رشته ورزشی باشد، اطلاق می‌شود.

ورزش به تمامی گونه‌های فعالیت فیزیکی بدن گفته می‌شود که شرکت کنندگان آن می‌توانند به صورت منظم و سازمان یافته یا گاه به گاه در آن شرکت کنند و از آن برای بهبود تناسب اندامشان یا فراهم آوردن سرگرمی و تفریح بهره ببرند. ورزش می‌تواند به صورت رقابتی برگزار شود که در این صورت باید بر پایهٔ رشته قوانینی که مورد توافق همگان است، یک یا چند برنده در آن مشخص گردد که در این‌گونه ورزش‌ها شرکت کنندگان باید درجه‌ای از توانمندیهای مربوط به آن رشته به ویژه در رده‌های بالاتر را داشته باشند. ورزش به دو دسته کلی تقسیم می‌شود:

• ورزش انفرادی
• ورزش تیمی

  هم‌اکنون با در نظر گرفتن ورزش‌های تک نفره، صدها رشتهٔ ورزشی وجود دارد. ورزش‌های گروهی می‌تواند افراد را در قالب دو یا چند گروه دسته‌بندی کند و تیم‌ها با هم رقابت کنند. گونه‌هایی از فعالیت‌های غیر فیزیکی وجود دارد که گاهی آن‌ها را به ورزش نسبت می‌دهند و به آنها ورزش فکری گفته می‌شود؛ برای نمونه می‌توان به ورق‌بازی و بازی‌های تخته‌ای و فکری اشاره کرد.

  تعریف ورزش به هدف و منظور از انجام آن بستگی دارد:

  برای نمونه رقابت‌های شنا که در برابر هزاران نفر در یک استخر سرپوشیده ویژه مسابقات انجام می‌گیرد یک گونه از ورزش به‌شمار می‌رود در حالی که شنا در یک استخر معمولی یا در دریا یک تفریح شمرده می‌شود. رشته‌های فراوانی در ورزش وجود دارند و مردم زمان و هزینه زیادی را چه به عنوان شرکت‌کننده و چه به عنوان تماشاگر صرف ورزش می‌کنند. ورزش و ورزش کردن طی سالیان طولانی از قالب یک تفریح و سرگرمی به قالب یک حرفه و فعالیت درآمده‌است و تعداد بیشماری از ورزشکاران حرفه‌ای در سراسر جهان از طریق ورزش به ثروت رسیده‌اند. این یکی دیگر از ویژگی‌های ورزش به‌شمار می‌آید. امروزه ورزش زنان نیز جایگاه ویژه‌ای در مجامع بین‌المللی پیدا کرده‌است. ولی با این وجود به ورزش بانوان آنگونه که در خور آن باشد توجه نمی‌شود که امید است در آینده نه چندان دور حمایت‌های ویژه ای از آن به عمل آید.

  واژهٔ ورزش که از دیرباز معنای تمرین و ممارست داشت به هنگام تصویب «قانون ورزش اجباری در مدارس» در ۱۶ شهریور ماه ۱۳۰۶ خورشیدی به‌طور رسمی به معنای امروزی وارد قاموس واژگان دولتی ایران شده‌است. توسعهٔ ورزش‌ها، با توجه به گذشتهٔ کامل آن‌ها، مطالب مهمی را دربارهٔ دگرگونی‌های اجتماعی و دگرگونی‌های خود ورزش‌ها آشکار می‌نمایند.

رشته های مطرح رزمی جهان

سبکها و رشته های زیادی از رزمی وجود دارند که در جهان مطرح هستند

مهمترین و پر طرفدارترین رشته های رزمی  که امروزه در دنیا فعالیت دارند عبارتند از :

کاراته – کونگ فو – تکواند – بوکس – کیک بوکسینگ

 KICKBOXING   TAEKWONDO   BOX   KARATE   KUNGFUTOA

علاقمندان زیادی در دنیا در این رشته ها فعالیت میکنند و رویدادهای آن را دنبال میکنند .

حرکات تکنیک ها و ضربات و برخی دفاع ها در این رشته ها تا حدودی مشترک هستند و فقط اسامی و روش های اجرا متفاوت است . معمولا افرادی که در یکی از این پنج رشته فعالیت میکنند میتوانند در تمامی رشته های رزمی موفق باشند.

تاریخچه ورزش رزمی

هنر و ورزش رزمی تاریخ مفصلی دارد که ما  در اینجا بسیار مختصر  به آن اشاره خواهیم کرد. هنر رزمی در حدود  ۴۰۰۰ سـال قبل ، توسط حکومت امپراطوری  چین بـه نـام دودمن شیا برای نبردهای تن به تن پایه ریزی شد.

پیدایش هنر رزمی  را  به ۵۴۰۰  سال پیش دوران مصر باستان نیز نسبت میدهند.  بـه استناد  تصویر به جامانده دو انسان بر روی دیوار که با هم مبارزه میکنند .

تعریف ورزش رزمی

حرکات و تکنیک ها و فنونی که با استفاده از دست و پا برای مبارزه و درگیری و دفاع از خود انجام میشود تعریف ساده ای از هنرهای رزمی است

برخی رزمی را مبارز ه و درگیری تن به تن می دانند . عده ای نیز آن را درگیری  با استفاده از دست و پا و استفاده از ادوات و آلات سرد مانند شمشیر و نانچکو ، چوب  و …  میدانند .

عده ای نیز ورزش رزمی را هنر و صرفا جهت ساخت ذهن و تفریح و سرگرمی میدانند و …

در یک جمع بندی میتوان هنرهای رزمی را این چنین معرفی کرد :

هنر رزمی عبارت است از حرکات و تکنیکها و ضرباتی که با استفاده از دست و پا و بدن انجام میشود جهت مبارزه و درگیری و دفاع ، و یا اجرای حرکات نمایشی .

تاثیراتی که ورزش رزمی بر انسان میگذارد : اعتماد به نفس ، ساخت ذهن و روح ، داشتن جسم سالم ، اخلاق و نظم ، افتادگی و از خود گذشتگی و اهداف پاک میباشد.

هنرهای رزمی ، هر فردی در طول دوران زندگی خود همیشه به فکر بـوده است که بتواند رزمی کار خوبی باشد و یا از فنون آن آگاهی داشته باشد .

چه به این رشته علاقمند باشد یا نباشد. با توجـه بـه اینکه هنرهای رزمی نوعی آمادگی در برابر درگیریها و دفاع و حملات فیزیکی می باشد علاقه به این رشته رزمی معمولا از سنین  ۵ تا ۶۰ سالگی وجود دارد . معمولا  از هر صد نفر فعال درورزش رزمی حدود پنج نفر مسیر را ادامه داده و موفق می شوند.

ورزشهای رزمی با سایر رشته های ورزشی متفاوت است . تنها رشته ای است کـه استفاده از آن برای هر کسی لازم است . اگرچه ورزش های دیگری هم مانند: تیراندازی ، سوارکاری و شنا نیز هست که یادگیری آن برای هر شخصی لازم است ، اما این ورزشها نیاز به داشتن امکانات است.

ولی برای یادگیری رزمی نیاز به هیچ امکاناتی نیست، بدون آن نیز میتوان به یادگیری فنون آن مشغول شد. از سن کودکی تا سنین بالا ، بسته به وضعیت جسمانی میتوان این ورزش را شروع کرد و آموزش دید .