ندرم دردکشککی رانی برای دامنۀ وسیعی از ناهنجاریهای آناتومیکی و آسیب شناسی که موجب نوعی درد جلو زانو میشود، به کار میرود. درد مفصل کشککی رانی، یکی از شایعترین علل درد سیستم عضلانی اسکلتی است. دورکس و لاچمن طی بررسی پنج ساله ای نشان دادند که 52 درصد افراد دچار درد زانو که در کلینیک آسیبهای ورزشی ارزیابی شدند، درد کشککی رانی داشتند. همچنین این بیماری یکی از شایعترین مشکلات مفصل زانوست، به طوریکه 23 تا 31 درصد مراجعه کنندگان به درمانگاههای ارتوپدی را این افراد تشکیل میدهند.

پاتوفیزیولوژی درد کشککی رانی به خوبی درک نشده است. مهمترین فرضیۀ پذیرفتنی در ایجاد درد کشککی رانی، راستای غیرطبیعی مفصل کشکک است که سبب افزایش استرس در مفصل و در پی آن فرسایش غضروف مفصلی خواهد شد. چون غضروف مفصلی فاقد عصب است، از اینرو این استرسهای مکانیکی به مرور زمان با از بین رفتن غضروف، گیرنده های درد موجود در استخوان زیر غضروف را تحریک میکنند. این راستای حرکتی غیرطبیعی کشکک معلول دو دستۀ کلی عوامل است:

الف- آناتومیکی و بیومکانیکی مانند پرونیشن ساب تالار، افزایش زاویه Q، آنتی ورژن ران، ژنووالگوم، پیچش خارجی درشت نی

ب- ضعف و عدم تعادل عضلانی مانند ضعف VMO در مقایسه با VLO، کوتاهی رتیناکولوم خارجی، کوتاهی عضلات اطراف زانو

بسیاری از پزشکان معتقدند که این سندروم به این دلیل اتفاق میافتد که عضلات ران در مقایسه با طول ران نسبتاً کوتاه میشوند. و در نتیجه موجب به وجود آمدن وضعیت تنش زا در عضلات زانو میشود. عدم تعادل عضلانی ممکن است بین گروههای عضلانی آنتاگونیست مورد توجه قرار گیرد، مانند ضعف چهارسر در ورزشکاران با همسترینگ کوتاه. پزشکان ورزشی خاطرنشان کرده اند که بیماران با درد قدامی زانو، اغلب دچار عدم تعادل عضلانی هستند. قدرت عضلانی و اثر ضعف و کوتاهی آنها بر امتداد و عملکرد بدن تأثیر زیادی دارد. عدم توازن قدرت عضلات راستا بدن را برهم میزند و زمینۀ وارد شدن فشارهای غیرمتعارف به مفاصل و دیگر بافتها را فراهم می آورد.

براساس نتایج تحقیقات حدود 32 درصد مبتلایان به سندرم درد کشککی رانی، در اثر تمرینات توانبخشی بهبودی نسبی می یابند. این موضوع سبب شده که محققان این بیماری را کاملاً قابل پیشگیری ارزیابی کنند. به نظر میرسد کشش عضله پلانتار فلکسور و تقویت عضلۀ پهن مایل داخلی، نقش مؤثری در این زمینه دارد.