تاریخ تربیت بدنی تعلیم تربیت در جوامع کهن تعلیم تربیت در حقیقت با پیدایش و سکنی گزیدن بشر در روی زمین آغاز شده است.خاک و سنگ وکوه و تپه و... نیز نخستین کتابهای درسی نوع بشر بوده اند. وبا تامل در درسهای همین کتاب توانسته است تا حدی که مقدور است بیاموزد.   /* /*]]>*/ تاریخ تعلیم وتربیت تعلیم تربیت در جوامع کهن تعلیم تربیت در حقیقت با پیدایش و سکنی گزیدن بشر در روی زمین آغاز شده است.خاک و سنگ وکوه و تپه و... نیز نخستین کتابهای درسی نوع بشر بوده اند. وبا تامل در درسهای همین کتاب توانسته است تا حدی که مقدور است بیاموزد. پیداست که بشر اولیّه فلسفه مدونی برای تعلیم و تربیت نداشته است.میل به بقاء و دیگر نیازهای غریزی در جامعه پا گرفته است. و هدفی پویا را که عبارت از صیانت نفس و جستجوی زندگی بهتر بوده است بر وجود وی مسلط ساخته و او را همواره به نبردی آشتی ناپذر برای بقاء نسل خویش واداشته است. اهداف آموزش و پرورش درجوامع کهن هدف اصلی و نهایی تعلیم و تربیت ایجاد آمادگی برای زندگی بوده است.غریزه طبیعی میل به زندگی بشر اولیه را ناچار ساخته است نا برای بدست آوردن غذا ،لباس و... ونیز برای مقابله با دشمن به تلاش و کوشش بپردازد.در اثر همین تلاش بشر توانست در رفع نیاز ها فزونی بخشد تنها پرورش قدرت فیزیکی و تواناییهای بدنی بود که می توانست انسان های اولیه را از نظر امنیت به ادامه زندگی مطمئن سازد. علاوه بر این که اهمیّت بر قوای جسمانی می دادند تحقیقات نشان می دهد آنان به روابط گروهی و احترام به بزرگ ترها توجه می کردند. مطالب وموضوعات آموزشی با مطالعه در نحوۀ زندگی انسان های اولیّه پی می بریم که برای تعلیم فرزندان به چهار موضوع اهمیّت می دادند. 1- تعلیمان برای مسائل ایمنی وزیستی (خوراک وپوشاک و شکار) ومحافظت خود ووابستگان 2- تعلیمات راه ورسم زندگی اجتماعی 3- تعلیمات و اعتقادات مذهبی و عبادات 4- تعلیماتی که قدرت بیان،موسیقی، زیبایی و چابکی در رقص مراسمات چگونگی آموزش تعلیم تربیت در جوامع کهن بیشتر جنبه عملی و تجربی داشت و بیشتر به فعالیت های تئجه می شد که در زندگی روزمره مورد استفاده بود.وبه صورت تقلید آموزش داده می شد.مدرسه یا سازمانی برای تعلیم تربیت وجود نداشت. بسیار از حرکات بدنی کودکان از راه تقلید به صورت خود بخودی آموخته می شد.پسران با ادوات و وسایل جنگی پدرانشان بازی می کردند.وسایل بازی به موقعیت محلی و جغرافیایی قبیله وقوم کودک بستگی داشت.ِ دختران نیز نقش مادرانشان را در خانه داری بازی می کردند و عملا وظایف زنان را می آموختند. علاوه بر این کودکان به صورت انفرادی تحت تعلیم پدرو برادران بزرگ تر قرار می گرفتند. در سنین بالاتر ، کودکان به والدین و بزرگتران خانواده خود در امور زندگی کمک می کرد.می توان گفت در جوامع کهن همه افراد در امور زندگی مشارکت فعال داشتند.با چنین شیوه مستقیم وتجربی،یعنی با مشارکت کامل در فعالیت ها بود که کودکان جوامع ابتدایی آموزش می دیدند. در خور ذکر است این آموزش ها با نظارت بزگتر ها صورت می گرفت. با نظر اجمالی به تعلیم تربیت و آداب روسوم در میابیم که تعلیم تربیت بیشتر جنبه«تربیت بدنی» داشته است. با این همه روش صرفا «چه باید کرد» و «چگونه باید کرد» را مطرح می ساخت و در آن جایی برای «چرا» وجود نداشت و دگر گونی صورت نمی گرفت. تعلیم تربیت در مصر قدیم شک نیست که جوامع کهن بشری رفته رفته و با گذشت روزگاران دراز سیری از تکامل را پشت سر نهادند.آنان گذشته از شکار و گله داری و اموری از این قبیل به مرور به پاره یی از صنایع ساده هم پرداخته و برای امور خانوادگی نیز اهمّیت بیشتری قائل شدند. در این جوامع اتحاد ویگانگی بر حسب نیاز امری مسلم بود و جوامع به صورت مقررات و قانون رسمی در آمد. و نظام طبقاتی در این دورا شکل گرفت. در خور یا داوری است که موقعیت جغرافیایی محل سکونت انسان ها در حرکت آنان به سوی تمدن و پیشرفت تأثیر بسیاری داشت(حاصلخیز تر=پیشرفت بیشتر). هرچه جوامع پیشرفت کردند و کسترده تر شدند کار تخصصی تر شد. وبا پیدایش خط از عوامل پیشرفت تمدن بود. یادگیری را آسان سریع تر می کرد و در تبادل افکار تأثیر فراوان داشت.به علت موقعیت این سرزمین و دست یابی به منابع غذایی به امور اجتماعی زندگی توجه شد و در این مورد پیشرفت قرار گرفت.در مصر قدیم از آغاز تاریخ مدونش، مردم به طبقات متفاوت و مختلفی تقسیم می شدند.و از حکومت مرکزی اطاعت می کردند اهداف آموزش پرورش در مصر قدیم جامعه مصر قدیم که مهد تمدن بشری نام گرفته است.از حدود 2 تا 3 هزار سال پیش از میلاد در اثر پیشرفت های اجتماعی و اقتصادی وسیاسی دارای طبقات مختلف اجتماعی و سازمان های سیاسی شد.تعلیم تربیت طبعا نقش اساسی آماده کردن افراد را برای زندگی اجتماعی بعهده داشت آموزش بر پایه نیازهای اساسی وبنیادی بود.هر طبقه متناسب با موقعیت های زندگی اجتماعیش برنامه آموزشی خاص خودش را داشت زیرا وجود تفاوت های بسیار در نوع زندگی ، مشکلات و حتی سر گرمی ها و تفریحات طبقات مختلف مانع از آن بود که برنامه آموزشی واحدی برای مردم تنظیم گردد.مصریان بعد از کشف پاپیروس و پیداش خط هدف اصلی آموزش را تعلیم خواندن ونوشتن قرار دادند.با توجه به این که در مصر فاصله طبقاتی وجود داشتآموزش خط و نوشتن مخصوص طبقه اشراف و طبقات پایین جامعه هم پیشه پدران را ادامه می دادند.علاوه بر این در مصر برای تربیت سربازان مدارس نظامی تاسیس کرده بودند و با تعلیمات خشن و دشواری تحت تعلیم قرار می دادند.تعلیم فنون به سربازان به وسیله جنگجویان حرفه یی انجام می گرفت. تربیت بدنی در مصر در برنامه معمول مدارس، برای تربیت بدنی درسی مدون نشده بود(بیشتر به صورت بازی) ورزش مختصر برای ترغیب جوانان بود وشاگردان درساعات آزاد به بازی می پرداختن در بیشتر موارد اقتضای شغلی فعالیت بدنی را تعیین می کرد.اگر فرد دهقان یا سرباز می بود مقدار معینی فالیت بدنی در کار روزانه اش وجود داشت. مصر قدیم اساسا مردمان کوشایی بودند و از ورزش های شنا ژیمیناستیک لذت می بردند.کشتی به حالت سرپا وایستاده صورت می گرفت و اجازه مشت زنی وضربه نداشتن.اسب سواری(که در جنگ کاربرد فراوانی داشت) ارابه رانی که مخصوص طبقه ممتاز بود.و مردم عادی به شکار ماهی می پرداختن.مصریان به فعالیت های ورزشی اهمیت میداندن محققان معتقدن سبب این علاقه مراسمات دینی بوده است بین النهرین تاریخ بین النهرین به 3 دسته تقسیم می شود.1- امپراطوری اول بابل(1900 پیش از میلاد) 2- آشور(1100) 3- امپراطوری دوم (600) به علت موقعیت خاص جغرافیایی (دجله و فرات) از دیر باز یکی از مراکز مبادلات کالا ودادوستد بازرگانی بود.واز همه سوء بازرگانانی برای مبادله کالا به این سرزمین می آمدن . وتجمع اقوام وملل مختلف وعقاید مختلف در تکوینفرهنگ جامعه ی بین النهرین تأثیر بسیاری داشت نیاز به ثبت قرار دادها و محاسبات بازرگانی باعث پیدایش خط و فن نگارش گردید. به علت آنکه سرزمین های گوناگون گرد هم می آمدند با فرهنگ وزبان مختلف و نیاز به ارتباط داشتن باعث به وجود آمدن نخستین فرهنگ لغت گردید. تمدن بین النهرین به واسطه همین تماس وبرخورد های بسیار از تمدن مصر تحول یافته تر بود. موضوعات و چگونگی آموزش آموزش و تربیت در بین النهرین برای بیشتر طبقات مردم عملی و فراهم بود.(نجوم،پزشکی،هندسه و...)طبقات بالا نیز توسط روحانیون در معابد وطبقات پایین مسعولیت آموزش با بزرگ تران خانواده ها بود. تربت بدنی در بین النهرین پیشرفت دانش در امپراطوری بابل و پرداختن کاتبان به هنر نویسندگی و ترجمه علوم عقلی وذهنی ظاهرآنان از توجه به امور ورزشی وتربیت بدنی باز داشته بود.وفعالیت فیزیکی تنها شامل فعالیت مشاغل بودو از این رو آمادگی بدنی برای کار سپاهیگری از امور بسیاربا اهمیت بود.(تیر اندازی و...) ورزش شنا هم به عنوان هنر جنگی شناخته می شد. در امپراطوری بابل تربیت بدنی وسیله کارای جنگی به شمار می رفت وبرنامه رسمی تعلیم تربیت وجود نداشت. تعلیم تربیت در چین یکی از کهن ترین مراکز تمدن جهان که بیش از 5000 سال قبل باز می گردد چین است. که براساس نظام خاندانی و سنت گرایی بوده.توانسته بود سنت و فرهنگ خود را هزاران سال دست نخورده حفظ نماید.این حفظ چنین بود که هنوز بعضی در چین باقی مانده نتیجه طبیعی این سنت گرایی این بود که تمدن کهن چین دگرگونی و پیشرفتسریع نیافت وهیچ اندیشه وفلسفه تازه ای فرست رشد نیافت. چگونگی آموزش وهدف های آن هدف آموزش بیشتر بر پایه باورهای گذشته وآداب روسوم بود. وآموزش بیشتر مناسب جامعه ساکن بود.وپیشرفت زمانی بود که در جهت بهروری بهتر از منابع کهن بود.هدف آموزش آماده ساختن جوانان برای پذیرفتن مسئولیت بود که از پیش تعیین شده بود برای این منظور دولت گذشته از تاسیس مدارس و تعیین مسئولیت رسمی هر چند یک بار آزمون ملی برگزار می کرد تا شایسته ترین هارا انتخاب نماید.مدارس جداگانهی برای طبقات اشراف و عادی بود.ولی جوانان با استعداد می توانستند.از آن مدارس نیز استفاده نماییند.تاسیس مدارس در چین سابقه ی بسیار دارد.در این مدارس مراسم های مذهبی،رقص و... در سطح عادی به وجود آمده بود.پسران از 8 سالگی به مدارس واردو 15 یالگی به دوره بالاتر می رفتند درس ها متنایب با فصل ها انتخاب می شد(بهار وتابستان رقص و موسیقی وزمستان پاییز نوشتن وخواندن)ورود به کالج با توجه به اخلاق ورفتار وهنر جنگ بود بعد از اینکه نظارت از مدارس برداشته شد مدارس با کیفیت های مختلف بر پا شد که بیشتر در معابد بود تربیت بدنی در چین در روزگاران قدیم تر تاریخ چین قبل از پیشرفت آموزش و توجه به خواندن ونوشتن واندیشیدن مورد توجه بود از این رو در کشور چین تربیت بدنی بیشتر در مدارس نظامی به منظور تربیت جنگ جویان بود.تواناییهای از قبیل اسب سواری تیر اندازی مورد توجه بود.از انواع ورزش وبازی نیز گاه برای رفع خستگس نظامیان وجلوگیری از کسالت انجام می گرفت از جمله فوتبال، مشت زنی،کشتی وتیراندازی.در تاریخ کهن چین اختراع توپ مویین که روی آن از 8 تیکه چرم بود وبرای بازی فوتبال استفاده می شد.اعتقاد چینی ها که بیماری از افراد غیر فعال به افراد غیر فعال به افراد فعال سرایت می کند عاملی برای ورزش بود.از میان ورزش ها وبازی ها چند بازی مورد اهمیت بود. 1- کشتی.مورد توجه اکثر مردم بود و 2 بار در سال بازی رسمی انجام می شد.2- کمان گیری: با کمان های گوناگون صورت می گرفت از جمله هنر های کمان داران تیر اندازی از روی اسب بود. 3- ارابه رانی:کاربرد نظامی داشت واز عوامل پیروزی در جنگ بود. 4- شمشیر بازی 5- مشت زنی در سال527 قبل میلاد بود که ابتدا 10 حرکت بعد توسط تائی سو 33 حرکت وچویانگ شانگبه 170حرکت ارتقاع داد وژاپنی ها ورزش جوجی تو را از آن گرفتن.6- فوتبال: از قدیمی ترین ورزش های مردم چین است که ابتدا به صورت تمرین جنگی صورت می گرفت رفته رفته به یکی از ورزش های متداول مردم قرار گرفت.در قرت پنجم توب بادی به وجود آمد انواع بازی: شش حفره در داخل زمین که توپ را به سمت آن می راندند-توپ را به سمت دروازه9 تا 12 متری می راندند (استفاده از دروازه در سال های 618تا907 ابداع شد) 7-چوگان این بازی در سالعای میان 660-700 از ایران و از راه ترکمنستان به چین راه یافت و مورد توجه وعلاقه اشراف و نجیب زادگان چین قرار گرفت. تعلیم تربیت در هند. هندوستان با سابقه نزدیک به 2 هزار سال پیش از میلاد مسیح یکی از کهن ترین مراکز تمدن بشری .مذهب رسمی کیش بودائی.موقعیت جغرافیایی و شرایط طبیعی که قوم برای خود برگزیده بود سبب شد که آنان به آیین ومعتقداتی واداشت که سرنشت راتغییر ناپذیر می دانستند واین امر سبب طبقاتی شدن آنان شد و از سوی دیگر مرگ،گرسنگی وبیماری آنان را بدان داشت که برای رهایی از دشواریها به عالم درون وابدیت جاودانگی روح پناه ببرند.برای آنکه به خدای خود برهما بپیوندند خود را ازفعالیت و لذت های زندگی منع می کردند.در هند 4 گروه طبقاتی وجود داشت1- روحانیون2-جنگجویان 3- دهقانان.4- کارگران. کودکی در هر طبقه به دنیا می آمد سرنوشتاز بیش تعیین شده بود .تحصیل،شغل،موقعیت اجتماعی،ازدواج و... آموزش پرورش واهداف آن هندیان در امر آمزش خواستار آن بودند که نظام طبقاتی حفظ شود.ومشیت را در همه امور جاری ونافذ ببیند.بر اساس همین تفکر بودآئین مراسمات مذهبی را بی کم وکاست اجرا می کردندطبقه اول بالاترین بود وبه شغل معلمی وروحانیت آماده می کرد.طبقه دوم وسوم برای سپاهی گری و مشاغل دولتی وبازرگانی وطبقه چهارم نیز برای خدمت گذاری وطبقه پنجمی هم به وجود آمده بود که حرفه ی جزء کناسی نداشت.چون نظام جامعه براساس طبقات بودو تاکید مذهب.مانند نظام چین هردو فرهنگ برای پیشرفت انعطاف نداشتند. تربیت بدنی اهداف آن با وجود عقیده مذهبی خاص که فعلیت بدنی را مردود می دانست گروهی هرچند محدود بدان توجه داشتن سپاهی گری هرچند با فلسفه هندی ها سازگار نبود ولی تربیت سپاهی گری وجود داشت.در مراسمات مذهبی نیز حرکات وفعالیت های بدنی از جمله رقص و جود داشت بر این اساس برنامه رسمی در معابد وجود داشت.در دوران حکومت امپراطوری مسیحی به هند بر امور نظامی و جسمی اهمیت داده می شد.ازآن جمله تیر اندازی بود که برای آموزش مراکز نیز تاسیس گشته بود.به دلیل اهمیت دست یابی به روح پاک که نیازمند جسمی پاک بود هندیان به نظافت شخصی اهمیت فراوانی می دادند. واز مواد مستی آور و برخی از خوراکی ها اجتناب می کردن بعضی از تمرین های پرانایام و سوریاناما بخشی از عادات روزانه آنان بود.در مورد ورزش یوگا نوشته اند توسط گروهی به نام مرتاضان ابداع شده است شک نیست یوگا نیز زائده مذهب است.در هند قدیم ماساژ نیز که برای تن درستی و رفع خستگی توصیه می شده در کتاب ها سه گونه ماساژه طبی،بهداشتی وخاص ورزشکاران یاد شده . شرط بندی بر روی جنگ حیوانات کشتی رقص و نظامی گری نیز وجود داشت. تعلیم و تربیت در ایران باستان اقوامی هم نژاد که در روزگاران بسیار کهن با هم میزیستند بعدها به دو بخش بزرگ تقسیم شدند و گروهی از آنان به هندوستان رفتند و گروهی دیگر که خود را «آریا» یا«آبریا» بمعنی دوست یا باوفا می نامیدند. در سرزمین هایی که در آسیای غربی واقع بود و ایران کنونی و افغانستان و ترکمنستان و قفقازیه را شامل میشدسکنی گزیدند و آنجا را «ایران» بمعنی مکان آریاییان خواندند. روحیات و طرز تفکر و شخصیت ایرانیان با سایر مردمشرق زمین همسان نبوده آنان بر روی هم مردمی خون گرم و با گذشت بودندو شاید از همین رو نظام طبقاتی آن به شدت دیگر کشورها شایستگی های فردی را محو نمیکردو افراد شایسته میتوانستند موقعیت های برتری را در اجتماع بدست آورند. اهداف و چگونگی تعلیم وتربیت به طور کلی هدفهای آموزشی ایران باستان را ب‍‍ه پنج بخش تقسیم کرده اند: 1.هدف دینی و اخلاقی که بر اساس تعالیم زرتشت قرار دارد(گفتار نیک کردار نیک پندار نیک) 2.هدف نیرومندی و بهداشت که جوانمردی راستی پاکدلی و پاکتنی را تعلیم میداد و میدانیم که در دیانت زرتشتی پاکیزگی تن از وظایف دینی است و ناپاکی تن و بیماری منصوب به اهریمن است. 3.هدف جنگی به منظور نگهداری مرز و بوم و حفظ آرامش و احیانا کشور گشایی که اساس آن بر تعلیمات نظامی بود. 4.هدف اقتصادی که تعلیم حرفه ها و صنایع و کشاورزی و دامداری وبازرگانی وغیره رادربر میگیرد. 5.هدف سیاسی که عبارت از تعلیم کشور دار چه از نظر تامین امنیت داخلی وچه از نظر روابط با دیگرکشورها بود. در ایران باستان سازمانی عمومی برای تعلیم وتربیت که نام مدرسه بر آن توان نهاد وجود نداشت . تعلیم وتربیت را خوانواده ها اداره میکردند وتنها فرزندان اعیان واشراف بودند که در میدانهای اختصاصی بادشاه یا حکام با برنامه های منظمی تعلیمات نظامی یا بدنی می دیدند. آتشکده یا آتشگاه نیز از مکانهایی بود که ایرانیان از آن برای پرورش اطفال استفاده میکردند. در عصر ساسانی دبستان و دانشگاه نیز برای آموزش وپرورش کودکان وجوانان ایجاد گردید. تربیت بدنی در ایران باستان هرودوت مورخ مشهور یونانی مینویسد: ایرانیان از پنج سالگی تا بیست سالگی سه چیز را می آموختند:1.سواری 2.تیروکمان 3.راستگویی اسب سواری. اختراع دهنه نعل زین و رکاب به ایرانیان نسبت داده شده. ارابه رانی در ایران باستان قسمت مهمی از برنامه جشن مهرگان بوده است. تیراندازی وشکار. پس از آموزش اسب سواری آموخته میشد. چوگلن بازی. یکی دیگر از برنامه های تربیت بدنی در ایران باستلن که ایرانیان را مبدع آن میدانند. شنا.از دیگر برنامه های ورزشی شنا بود. این نکته در خور توجه است که ایرانیان برای ورزش وپرورش بدن نتایجی اخلاقی قایل بودند. آنان نیرومندی و پهلوانی را با جوانمردی وچشم پاکی وفروتنی وراستی و بسیاری دیگر از سجایای اخلاقی همراه میدانستند و ناتوانی وسستی را مایه ناراستی. تعلیم و تربیت در یونان قدیم سرزمین بلند آوازه یونان که زادگاه اندیشه و فلسفه و فرهنگ مغرب زمین بشمارست.سرزمین یونان از قدیم الایام بعنوان پل فرهنگی میان شرق و غرب شناخته شده و با بهره مندی از همین موقعیت خاص یونان نخستین سرزمین اروپایی بود که از نعمت تمدن برخوردار گردید. نظام طبقاتی بر یونان نیز حاکم بودو مردمی که در آن سرزمین زندگی میکردند از سه طبقه شهروند بیگانگان و بردگان تشکیل میشدند.بهرهمندی از برنامه های آموزشی وتعلیم و تریت نیز خاص شهروندان بود. میراث بزرگ یونانیان که شعر وادب وپیکر تراشی و معماری و موسیقی وسخنوری ونمایشنامه نویسی و حساب وفلسفه وتاریخ و ورزش وغیره را در بر میگرفت در تکوین غرهنگ جهان چنان تاپیر بزرگی داشته است که جان استوارت میل یونانیان راتقریبا بنیان گزار همه جیز خوانده است و ساموئل بوچه با حق شناسی اعلام میدارد که ما عشق به دانش و هنر و آزادی را به یونانیان مدیونیم. چگونگی آموزش وپرورش در یونان دوره های چهار گانه ای را در آموزش وپرورش یونان مورد بررسی قرار می دهیم زیرا جامعه ی پویا وتازه جوی یوناندر هر دوره دگرگونیهای عظیمی داشته است. 1.آموزش وپرورش هومری 2.آموزش وپرورش در اسپارت 3.آموزش وپرورش در آتن قدیم 4.آموزش وپرورش در آتن جدید یا عصر طلایی یونان یونان هومری: در این دوره معتقدات دینی پایه واساس زندگی یونانیان را تشکیل میداد.فستیوالها و جشنها وبرنامه های ورزشی غالبا به افتخار خدایان برپا میشد و سرنوشت مردم راخدایان دوازده گانه اصلی که شورای المپیک را تشکیل میدادند تعین میکردند.زئوس خدای خدایان بود. پوزیدون الهه دریا و طوفان . ارس خدای جنگ. آرتیمس الهه شکار و .... آموزش وپرورش در یونان هومری فضیلت فردی هدف اصلی تعلیم وتربیت یونان هومری بود. تربیت بدنی در یونان هومری هدف نهایی تربیت بدنی پرورش «مرد عمل » ومرد میدان بود. همه شهروندان یونانی به منزله سربازانی بودند که بایددر برابر دشمن از میهن خویش پاسداری میکردند واز این رو توانایی بدنی برایشان امری حیاتی بود. یونانی ها از نظر تناسب و زیبایی اندام از همه برتر و به این وی‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍ژگی و امتیاز شهره بودند. برنامه های تربیت بدنی در یونان عصرهومربرخی از ورزشها خاص طبقه نجبا بود. از آن جمله است رقص و ارابه رانی و مشت زنی و کشتی ودو. سربازان عادی نیز ورزشهای خاص خود را داشتند که اهم آنها پرتاب نیزه پرتاب دیسک وتیروکمان وسنگ برداری بود. روش آموزش تربیت بدنی کودکان با روشی غیر رسمی و با تقلید از بزرگترها و نظاره بازی ها و مسابقات ورزشی و استماع داستانهای هیجان انگیز خدایان و غیره آموزش می دیدند.مردان با تجربه و مسن تر در آموزش شکار وژیمناستیک و تاکتیکهای نظامی به جوانان کمک می کردند. تعلیم و تربیت در اسپارت آموزش و پرورش در اسپارت مردم اسپارت از سه گروه تشکیل میشدند:1ـگروه شهروندان یا اعضای اصلی جامعه که تنها خود را اسپارتی خالص می دانستند. 2ـگروه کشاورزان که از آزادی اجتماعی برخوردار بودند اما از حقوق و مزایای سیاسی بهره ای نداشتند.3ـگروه بندگان که در تملک دولت بودند. خصوصیت اساسی آموزش وپرورش اسپارت در توجه بسیاری است که به امور نظامی می شده است.پسران معمولا تا هفت سالگی نزد خوانواده پرورش می یافتند و سپس دولت تربیت آنان را عملا به عهده می گرفت و در آموزشگاه های خاصی نگاهداری می کرد. پرورش قدرت تحمل و مقاومت فردی و تقویت جسمی برنامه اصلی این مدارس را تشکیل میداد. پسران از دوازده سالگی به مدارس شبانه روزی می رفتند و وارد زندگی خشن سربازی می شدند. آنان چهار سال در این سربازخانه ها تعلیمات خشک و سخت و خشن می دیدند.از چهارده تا بیست سالگی تعلیمات اختصاصی نظامی گری برای خدمات سپاهی گری داده می شد. مدارس شبانه روزی را « آگوگ» می نامیدند. ارستو در تعریف نظام تعلیم و تربیت اسپارت گفته است اسپارت مرذدم خود را برای خنگ آماده می ساخت و در نتیجه به هنگام صلح و آرامش چون شمشیری بی مصرف در غلاف خود زنگ می زند. آموزش دختران دختران اسپارتی نیز از هفت تا هجده سالگی به آموختن ورزش و تمرینات آن که زیر نظر دولت بود می پرداختند. فعالیت های مختلف ورزشی همچون پرتاب دیسک ، نیزه،پرش،دو،کوه نوردی،رقص،بازی های با توپ و حتی کشتی جزء برنامه تمرینی دختران اسپارت بود. تربیت بدنی در اسپارت اسپارتی ها نخستین پایه گزاران شیوه های تربیت بدنی درنظام آموزشی به شمار می روند. جاسوسی در اسپارت هنری سودمند برای جنگ به حساب می آمد . به عقیده اسپارتی ها یکی از مهمترین و سودمندترین تمرینات برای آمادگی جنگی شرکت در شکار بود زیرا علاوه بر فعالیت بدنی احتمال مواجه با خطر در هر لحظه از شکار سبب می شود که فرد همیشه آماده و گوش به زنگ خطر بوده و در عین حال شجاع و زیرک ومصمم به بار آید. تعلیم و تربیت در آتن قدیم آتنی ها بیشتر از همسایگان ینت گرای اسپارتی خود به توسعه ی جامعه ای دموکرات ، روشن فکر وترقیخواه و پیشرو همت گماشتند. یکی از رهبران بزرگ آتن قدیم که برای آزادی توده ها از شر قوانین اشرافی کوشش فراوان کرد «سولون» بود.او سیستم سیاسی را تغییر داد ،مالکیت زمین را محدود کرد ،استثمار افراد را ممنوع ساخت، حقوق سیاسی و بویِژه حق رای را به سطح وسیعتری از مردم واگزار کرد و بالاخره آموزش وپرورش جوانان را مورد توجه و تشویق بسیار قرار داد. آموزش و پرورش در آتن قدیم اتن ها به دنبال مرد عمل و مرد خرد می گشتند. در آتن قدیم دو نوع مدرسه ابتدایی روزانه وجود داشت که به طور خصوصی و از طریق دریافت شهریه اداره می شدند. این مدارس عبارتند از:1ـ مدرسه کشتی یا بالاسترا، که برنامه اش را ورزش و تربیت بدنی تشکیل میداد .2ـ‌ مدرسه موسیقی یا دیداسکالؤم، که در آن خواندن و نوشتن وحساب و موسیقی تدریس میشد. مسابقات ورزشی پان هلنیک مردم آتن علاوه بر مسابقات محلی که در هر شهر و دیار برگزار می شد، چهار مسابقه بزرگ ملی برگزار می کردند که عبارتند از:1ـ بازی های المپیک 2ـ استیمن 3ـپی تین 4ـمسابقات نی مین که به مسابقات پن هلنیک شهرت داشتند. مسابقات پی تین هر چهار سال یک بار(سومین سال المپیک) در رشته های موسیقی، ارابه رانی و اسب سواری برگزار می شد است. مسابقات استیمن هر دو سال یک بار (در سال دوم و چهارم هر المپیک) برگزار می شده است. در این مسابقات قهرمانان، اسب سواران و موسیقی دانان شرکت می کرده اند. مسابقات نی مین نیز هر دو سال یک بار به افتخار زئوس در دره «نی میا» در آرگولیس برگزار می شده است. در مقایسه با مسابقات المپیک مسابقات نی مین و پی تین از اهمیت کمتری برخوردار بودند.جوایزی که در این مسابقات و رقابت های ملی بین قهرمانان برگزیده توزیع می شد ارزش مادی نداشت. به عنوان مثال در مسابقات المپیک برگهای درخت زیتون، در پی تیا برگ غار و در استیا جعفری خشک ودر نی میا جعفری تازه به برگزیدگان اهدا می شده است. به غیر از سه دوره در سالهای1916،1940،1944 که جنگهای جهانی سبب تعطیلی بازی های المپیک شد بقیه دوره های مسابقات در سطح بین المللی با موفقیت انجام شده است. در سال 1924 المپیک های زمستانی نیز به بازی های المپیک نوین اضافه شد. مظهر المپیک نوین را پنج حلقه رنگین تشکیل می دهدکه هر یک نمودار یکی ار قاره های پنج گانه (اروپا،آسیا،آفریقا،استرالیا،آمریکا) است.این پنج حاقه نشان گر دوستی و برادری مردم پنج قاره در میدانهای ورزشی، بدون توجه به رنگ و نژاد و عقاید مذهبی و سیاسی آنان است. رنگ حلقه ها که به ترتیب از چپ به راست آبی،زرد،سیاه،سبز و قرمز است بدین جهت انتخاب شده اند که حداقل یکی از این رنگها در ترکیب رنگهای پرچم هر کشور وجود دارد. شیوه آموزش تربیت بدنی در آتن قدیم شیوه آموزش تربیت بدنی در آتن قدیم بر اساس برانگیختن حس رقابت میان جوانان و تشویق آنان به شرکت فعال در تمرینات و تقلید حرکات و مهارتهای کاردانان قرار داشت. تعلیم وتربیت در اتن جدید یا عصر طلایی دراین دوره که تقریبا از جنگ ایران و یونان (480پ م)تا فتح یونان به دست اسکندر شامل می شود اتن بهترین دوره تاریخی خود را طی کرده است.پیروزی بزرگ برابر ایران موجب هیجان وشادی در میان یونانیان گردید.پس از این پیروزی اموزشو پرورش یونان فصل جدیدی را اغاز کرد.و در همه ارگانهای اجتماعی دگرگونی فرارانی پدید امد. اهداف اموزش وپرورش اموزش وپرورش در اتن بیشتر بر ترقی تعالی فردی تاکید داشت.همه نیروها صرف به وجود اوردن مرد خرد می شد ودیگر مرد عمل مورد توجه نبود.ودر نتیجه به جای ان امور عقلانی و فکری مورد توجه قرار گرفت.وبدین ترتیب فلسفه هرد گرایی مورد تاکید قرار گرفت. سوفسطایان همه چیز را از ان انسان می دانستند ورضایت و خوشی رابر هر هدفی ترجیح می دادند. اما سایر فلاسفه مثل سقراط و...خود شناسی را وظیفه هر فرد می دانند.او معتقد است که اموزش وپرورش باید قابلیت هایی را که در وجود هر انسانی هست پرورش و شکوفا کند . ارسطو ارسطو که نظریه های اموزشی خود را در کتاب سیاست واخلاق اورده است در مورد تربیت بدنی معتقد است تمرینات بر اساس در جه بندی بر اساس سن افراد انجام گیرد و جوانان را از شرکت در مراسم خشن بر هزر داشته و توجه به امور عقلانی را همزمان با پروش تن امری اساسی میداند. اهداف تربیت بدنی پس از جنگ با ایران شهروندان یونانی هنوز به توانایی بدنی به منظور قدرت نظامی به عنوان امری مهم می اندیشیدند واز کوشش در راه اجرای تمرینات ورزشی دریغ نمی کردند اما هر چه توجه به امور ذهنی زیاد شد توجه جوانان به تربیت بدنی کمتر شد و تنها برای حفظ سلامتی تناسب وزن معمول گشت.تربیت بدنی به گروه خاصی از افراد حرفه ای اختصاص پیدا کرد . سقراط در دفاع از ضرورت توجه به تربیت بدنی در جوانان به نقش اساسی در انجام همه فعالیت های انسان اشاره ولزوم سلامت بدن را توصیه میکند. ورزشگاها دیگر ان مکانی که جوانان اتنی در انها به تمرینات ورزشی می پرداختند نبود واین مکان به صورت مراکز تفریحی درامده بود واز حمام گرم که تازه به تجهیزات ورزشگاه اضافه شده بود استفاده کنند وبا پیدایش ورزشکاران حرفه ای معلم حرفه ای به وجود امد .کار این معلمان اموزش مهارتهای ورزشی در یک رشته بود و دروس اناتومی و تغذیه را تدریس می کردند پسران اتنی به تناسب شایستگی در طبقه ای از جامه قرار می گرفتند مثل کارگران /امور نظامی /قوای مقننه . برنامه تربیت بدنی محتوای تربیت بدنی بازتابی از تمایلات بی ثبات این زمان به تربیت بدنی بود .زیمناستیک وکشتی. تماشای نمایش ورزشکاران حرفه ای واکروبات بازان استفاده از حمام گرم از برنامه های اتنیان به حساب می امد. ورزش های متداول دو با سلاح /پرتاب نیزه /تیر وکمان /سوارکاری از مسابقات مورد علاقه مردم بود . رقص چون ریشه مذهبی داشت از اهمیت خاصی بر خوردار بود. تمرینات نطامی شامل دو صحرا نوردی /نگهبانی / تیر وکمان /سوارکاری بود. روش تعلیمات بر پایه واساس علمی استوار نبود ومربیان تنها برای شرکت در مسابقات ورزشکاران خود را پرورش می دادند و پیروزی در رقابت هدف نهایی بود. برنامه های تمرینی جدید و دشوار ورزشی سلامت را تضمین نمی کرد . تعلیم وتربیت در روم هنگامی که تمدن یونانیان رو به زوال گذاشت قدرت سیاسی به رومی ها رسید . رومی ها با انکه تعمق سیاسی نداشتند ودر درک هنری به یونانیان نمی رسیدند ولی در امور مملکت داری توانا بودند. تاریخ تربیت بدنی رومیان رابه دو بخش تتقسیم نموده اند : 1:از روم قدیم تا تصرف یونان را شامل می شود و روم قدیم نامیده می شود. 2:از تصرف یونان تا انقراض تمدن روم را دربر می گیرد و روم جدید نام دارد. روم قدیم در دوران کهن در شبه جزیره ایتالیا قبایل مختلفی زندگی می کردند.لاتیوم یکی از کوچکترین این قبایل بود.و در ایجاد اتحاد مردم و قبایل حود کوشش بیار کرد ودر این راه نیز موفق بود. رومیان با جهانگشایی خود رفته رفته امپراطوری بزرگی به وجود اوردند .وعده زیادی از یونانیان به از روم مهاجرت بکنند. اموزش وپرورش در روم قدیم تعلیم وتربیت در روم جنبه عملی داشت و ا زوظایف پدر به حساب می امد .اموزش از طریق مشاهده وعمل سنتی مورد احترام بود .تنها موسسه تعلیم وتربیت خانه بود . جوانان رومی در همه زمینه ها /مثل مراسم مذهبی /دادگاه/کشاورزی / تجارت همراه پدر بودند. اهداف تربیت بدنی در روم قدیم رومیان مردمی جنگجو وجهانگشا بودند وبا توجه به امکانات جنگی و سلاح های ان روز گار نیروی انسانی وکارایی سربازان در تضمین پیروزی در نبرد ها اساسی ترین نقش را بازی می کند. از این رو رومیان به تربیت بدنی و ورزش به عنوان بهترین وسیله برای ایجاد امادگی و تقویت قوای جسمی نیروهای نظامی اهمیت فراوان می دادند. رومیان در عین حال که به تربیت بدنی توجه داشتند از تزکیه روح وتعالیم اخلاقی غافل نبودند. تمرینات نظامی را در اردوگا ه های نظامی ومیدان ماتیوس که مدارس تربیت بدنی به حساب می امدند انجام می گرفت. تمرینات ورزشی رومیان را اسب سواری/ تیر اندازی/ پرتاب نیزه / مشت زنی/ شنا تشکیل می دادند. برنامه تربیت بدنی کودکان رومی بازی هایی مثل سرسره /اسب چوبی /حلقه / ارابه انجام می دادند . جوانان نیز به بازی های مانند قایم باشک وبازی هایی که با تاس انجام میگرفت می پرداختند. جوانان تنها به منظور سلامت جسم به تمرینات می پرداختند . مسابقات اسب سواری وارابه رانی همه برنا مه ورزشی رومیان را در جشن ها تشکیل می داد. مبارزات ومسابقات گلادیاتور در اغاز مراسم بزرگداشتی که برای مردگان برگزار می شد انجام می گرفت. فعالیت های ورزشی تنها برای اهداف نظامی مورد توجه قرار می گرفت . مهمترین ورزشهایی که رومیان برای ایجاد چالاکی به کار می گرفتند :شنا /پرش / دو/ شمشیر بازی /پرتاب نیزه تعلیم و تربیت درروم جدید توده مردم از تعلیمات واموزش حرفهای محدودی بر خوردار بودند و تحصیل در امور عقلی بیشتر به طبقه حاکمه واشراف اختصاص داشت . زنان رومی در این دوره در بسیاری از امور حقوقی مساوی با مردان داشتند پسران رومی از 7سالگی در مدارس ابتدایی خواند ن ونوشتن ودستور های اخلاقی را می اموختند دبیرستان از 10 سالگی شروع می شد در این مدارس زبان رومی لاتین نجوم و هندسه تدریس می شد گروه کثیر ی از شهروندان رومی فرزندان خود را به تحصیل در فن سخنوری می گماردند تا از این طریق به شهرت برسند. سخنور ی در میان رومیان از اهمیت زیادی بر خور دار بود. اهداف تریبت بدنی در روم جدید افراد مسن اهمیت تریبت بدنی را در امور نظامی وسپاهیگری می دانستند. بر روی هم رفته اهداف اخلاقی ذوقی ونظامی تربیت بدنی مورد توجه رومیا ن جدید نبود انها یا برای تفریح یا برای دوری از بیماری به تمرینات ورزشی می پرداختند..رومیان به حفظ سلامت اهمیت بسیار می دادند . جشنهای رومیان تنها به عنوان سرگرمی وتفریح انجام می گرفت و شرکت در مسابقات را خاص اسیران می دانستند وخود تنها تماشاگر بودند. رومیان در توجه به ورزش بیشتر به منظور سیاسی نظر داشتند. پشرفت تربیت بدنی در امپراطوری روم جدید موسسسات تفریحی که در این دوره وجود داشتند جدا از مدرسه بودند.دولتمردان رومی جشنها را که گروه عظیمی از مردم در ان شرکت داشتند حضور میافتند وسیله مقاصد سیاسی قرار می دادند. دو محل معروف وشناخته شده جهت برگزاری مسابقات به نامهای ماکزیموس و فلامینوس در روم وجود داشت . ماکزیموس یکی از بزرگترین مکانهای ورزش بود که150000تماشاگر را در خود جا می داد. مسابقات ارابه رانی یکی از مهمترین برنامه های مورد علاقه رومیان بود. نبرد گلادیاتور ها نیز برنامه ای بود که به وسیله رومیان و به دنبال ارابه رانی به وجود امد. شرکت کنندگان در نبرد گلادیاتور ها را بردگان اسیران تشکیل می دادند . یکی از موسسات تفریحی وارامش اعصاب در روم حمام بود.یکی از بزرگترین حمام ها کاراکولابود که 3200مشتری در ان جای می گرفت. برنامه تربیت بدنی در روم جدید دو /شنا / توپ بازی /شکار /ماهیگیری قیقرانی ورزش های مرود علاقه رومیان بود . ارابه رانی از مهمترین برنامه های ورزشی روم به شمار می امد . درکنار مسابقات ارابه رانی بازی های سرگرم کننده دیگری ازقبیل اسب سواری ونمایشات سوارکاری اجرا می شد. رومیان مسابقات کشتی ومشت زنی را مورد توجه خود قرار می دادند.فعالیت های ورزشی وتفریحی رومیان در استفاده از حمام های گرم وماساز خلاصه می شد . به نام خدا تاریخ تربیت بدنی تربیت بدنی در آغاز مسیحیت هنگام ظهور حضرت عیسع اگرچه ظاهرا امپراطوری روم در اوج قدرت سیاسی و نظامی خود بود ٬ولی در داخل حکومت نشانه هایی از نفاق و اختلافات بروز میکرد شجاعت و میهن پرستی و خدمت به کشور که بین رومیان قدیم بسیار مورد توجه و افتخار بود به صورت عقیده ای کهنه و از مد افتاده در آمده بود.در این زمان مطالبی مثل عشق به کمال مطلوب خداوندی٬دلسوزی و همدردی و همفکری با دوستان و ترس از کیفر خداوندی توسط مسیحیت بیان شد و تا اعماق وجودی انسانها اثر گذاشت.مسیحیت امید تازه ای در دل وجان بشر دمید. یکی دیگر از عوامل پیشرفت مسیحیت خیر اندیشی و خیر خواهی معیارهای والای این ایین بود. کلیساها یکی از با قدرت ترین مراکز مذهبی ان روز بود که به منظور حفظ و اشاعه مذهب مسیح تاسیس شده بود ٬رفته رفته در جامعه امپراطوری روم تسلط ونفوذ زیادی پیدا کرد.کلیسا بر خلاف دولت روم ٬نه تنها د رهجوم بر برها استوار و محکم باقی ماند ٬بلکه همانطور که رومیان را ارشاد میکرد در مورد بربرها نیز عمل کرد و موقعیت روحانی و ارشادی خود را حفظ نمود. اهداف آموزش و پرورش اهداف آموزش و پرورش در مذهب مسیحیت به مراتب والاتر و جهانی تر از اهداف اندیشه های بت پرستان بود.هدف نهایی مسیحیان این بود که فرزندانی تربیت کنند که از نظر اخلاق و اعتقادات پایبند به وجود خدایی باشند که همه را یکسان دوست دارد ومیخواهد مردم هم یکدیگر را دوست داشته باشند.در اوایل قرون میانه٬دنیای آن روز به یک انقلاب عظیم اخلاقی و فکری نیاز داشت ٬کلیسای مسیحیت بیشتر خود را صرف این مهم کرد و برای بیداری و آگاهی و توجه مردم به امور معنوی و روحانی تلاشی خستگی ناپذیر به عمل آورد. اهداف تربیت بدنی در آموزش و پرورش مسیحی از آنجا که مسیح (ع)خود بهترین نمونه یک انسان کامل و ایده آل بود واز نظر سلامت جسم و روح و فکر نیز در نهایت کمال بود٬به فعالیت و کار در خارج از منزل علاقه فراوان داشت و همچنین آشنایی و علاقه ای که به پزشکی داشت ٬مسلما به اهمیت سلامت جسم آگاه بود واستفاده از لذت را محروم نکرده بود ٬با این همه تربیت بدنی مورد عنایت و توجه مسیحیان قرار نگرفت. کلیساها تربیت بدنی را از برنامه مدارس حذف کردند وحتی تعداد زیادی از مسابقات و غعالیتهای ورزشی را در خارج از مدارس نیز ممنوع اعلام کردند. مخالفت کلیساها با ورزش از سه عامل نشات میگرفت:1)بی ارزشی و بی اعتباری ورزش و مسابقات رومیان با توجه به شناختی که مسیحیان از رومیان داشتند 2)ارتباط بسیار نزدیک فعالیتهای ورزشی و مذهب بت پرستی 3)خوار شمردن زشت دانستن نهاد جسم و تن ترویج تربیت بدنی در آغاز٬ تعلیم و تربیت مسیحی بسیار بی قاعده بود ٬ولی پس از آنکه کلیسا تاسیس شد ضرورت تشکیل کلاسهای تعلیماتی و آموزش برای گروندگان به آیین جدید احساس گردید و چس مدارس دینی تاسیس گردید.این مدارس دینی به نام دیر نامیده شدند٬دیرها از قرن 6 تا 12 مراکز بانفوذ تعلیماتی بودند و سپس کلیساها به عنوان مراکز تربیتی در آمدند٬ در این دوره بندرت مدارس غیر وابسته به کلیسا تاسیس شد که اداره آنها بر عهده اعضای کلیسا بود که تربت بدنی د راین مدارس جایی نداشت تنها رقصهای مذهبی انجام می شد. در این مدارس فقط الهیات و خدا شناسی و تشریفات مذهبی تدریس میشد و از هنر ٬علوم ٬فلسفه و تربیت بدنی خبری نبود.البته بعضی از پدران روحانی د رشرق روم در مدارس خود از تربیت بدنی حمایت کردند و در دانشگاه اسکندریه کشتی٬ توپ بازی و راهپیمایی را توصیه کرده بودند. مدافعان آیین مسیح از انجام مسابقات و بازیهای عمومی ممانعت میکردند مثلا گلادیاتورها زمانی میتوانستند در مراسم غسل و تعمید و نامگذاری شرکت کنند که از حرفه خود توبه کرده باشند.(در سال 394 میلادی تئودوسیوس بازیهای المپیک را ملغی اعلام کرد و آخرین نمایش گلادیاتور ها در سال 404 در روم برگزار شد. هرچند توجه به تربیت بدنی و تناسب اندام در مدارس تعلیم مذهبی لحاظ نشد ولی از هنگامی که بندیکت موسس رهبانیت ٬بیکاری را دشمن تن و روح اعلام کرد و همه را به کار زراعت دعوت کرد بخشی از هدف تربیت بدنی که به کار گرفتن عضله واندام بود محقق شد. تربیت بدنی برای کمک به ایجاد انظباط اجتماعی هر چه نفوذ و تسلط قوم بربر به جنوب اروپا بیشتر شد ٬ضعف و ناتوانی حکومت روم نیز بیشتر شد.حکومت روم نه قدرت مقابله د ربرابر دشمن را داشت و نه قدرت اجرای قوانین اجتماعی و جلوگیری از شورش و چپاول و غارت.ناچار مردم به فکر چاره ای افتادندوعلاوه بر کلیساها 3نهاد اجتماعی به نامهای حکومت محلی و ارباب منشی و شوالیه گری ایجاد شد. حکومت محلی حمایت و خدمات حکومتی را سرلوحه قرار داده بود نهاد ارباب منشی امور اقتصادی و نیاز مالی جامعه را مد نظر داشت شوالیه گری امور اخلاقی و اجتماعی را مد نظر داشت. دقیقترین حکومت محلی در قرون میانه در فرانسه و سپس در انگلیس ٬اسپانیا ٬آلمان و ایتالیا تشکیل شد. سیستم اربابی بر پایه اقتصاد کشاورزی پیریزی شده بود و پس از سیستم حکومت محلی به وجود آمدو برای حفظ موقعیت ثروتمندان کوشش میکرد. اگرچه برای طبقه کارگر سیستم تعلیم و تربت وجود نداشت اما برای نجبا سیستم آموزشی معتبر و مشخصی به نام شوالیه گری بوجود آمد.که جوانان آموزشهای جنگی٬ مذهبی و دلیری و شجاعت می دیدند. اهداف تربت بدنی تربت بدنی محتوای برنامه آموزشی شوالیه گری را تشکیل میدادو به آماده کردن جوانان برای جنگ خلاصه میشد.جوانان طبقه نجبا وقتی از جنگهای صلیبی و اختلافات داخلی رهای می یافتند به جنگهای ساختگی و تمرینات نظامی می پرداختند٬تعلیم و تربیت در سیستم شوالیه گری به وسیله خانه٬ قبیله و کلیسا فراهم میشد. پسر تا 7 سالگی در خانه زیر نظر مادر تربیت میشد٬ آموزش رسمی از 7 سالگی شروع میشد مرحله 1از 7 تا 14 سالگی که مرحله شاگردی یا نوکری پادویی نام دارد. مرحله 2 که از 14تا21 سالگی ادامه داشت و مرحله سلحشوری نام داشت که زیر نظر دلاور یا قهرمان به اموزش می پرداخت.و برای رسیدن به مرتبه شوالیه ای باید 7سال به عنوان 1 نجیب زاده سلحشور به خدمت بپردازد. برنامه تربیت بدنی برای رسیدن به مرحله سلحشوری برنامه سختی انجام میشد نظیر حمل وزنه های سنگین٬ دوهای استقامت٬پرش با اسب با حمل تجهیزات کامل نظامی٬بالا رفتن از دیوار بدون نردبان٬شنا و پرتاب نیزه و تحمل در مقابل گرسنگی ٬ گرما٬ سرما بیخوابی بود. در زمان صلح مسابقه و رقابت بین سوارکاران مسلح ابداع شد و به عنوان سرگرمی دوران صلح قرار گرفت.کلیساها به علت خطرات و ضایعات این مسابقات را منع می کردند٬پاپ سوم در سال1179 نه تنها انجام مسابقات را تحریم کرد بلکه اجرای مراسم تدفین در آیین مسیحی را برای کسانی که در این برنامه ها شرکت می کردند را ممنوع اعلام کرد. هنگامی که یک جوان نجیب زاده تعلیمات شوالیه ای را شروع می کرد ٬عملا د رمعرض زندگی فعال قرار میگرفت و مهارتهای و هنرهای لازم زندگی را می آموختند که نظارت دائم و پیوسته ای وجود داشته که توسط مردان و زنان و سلحشوران و شوالیه ها کنترل میشد. تربیت بدنی در خدمت اصناف و امور نظامی پس از سقوط روم ٬ حکومت فئودالیسم در انجام خدمات موفق هم بود ولی به دلیل نبود مرکزیت در امر حکومت٬ناتوانی قوای نظامی ازعمده دلایل سقوطشان بود٬در این دوران به دلیل پیدایش باروت از اعتبار سلحشوران نیز کاسته شد٬همزمان با این تغییرات طبقه متوسط دیگری د رکنار نجبا و روحانیون ایجاد شد که تجار و بازرگانان بودند. آنان با موقعیت سیاسی و اجتماعی که داشتند به فکر فراهم آوردن برنامه های تربیتی و آموزشی برای فرزندانشان افتادند در نتیجه 3 نوع سازمان صنفی به نامهای مذهبی اجتماعی٬ تجارو صنعتگران پدید آمد. اهداف تعلیم و تربیت تعلیمات صنفی به منظور اماده کردن جوانان برای مشارکت در فعالیتهای عملی صنفی و زندگی تجاری و بازرگانی پایه ریزی شده بود و وظایفی مذهبی و اجتماعی ٬ وفاداری و احترام به سازمان مملکتی ٬تعلیمات ذهنی و عقلیو انجام معامله آ موزش داده میشد. اهداف تربیت بدنی بعضی از اعضای طبقه نجبا از تربیت بدنی برای کنترل اجتماع استفاده میکردند ٬ زیرا احساسات توده مردم در میدانهای ورزشی خالی میشد و در نتیجه شور و نشاطی که در محیط ورزش بوجود می امد٬ حالت انفجار و طغیان کشاورزان آزرده و زحمت کش را تخفیف میداد و ان را فرو مینشاند. کشاورزان فعالیتهای بدنی را وسیله ای برای بیرون راندن و آزاد کردن روح حیوانی خود میدانستند.آنها وقتی به ورزش میپرداختند اغلب به شوخیهای خشن ٬ نوشیدن مشروب و بی حرمتی به یکدیگر می پرداختند. در اواخر قرون میانه ٬ مدارس جدید شهری تعلیمات محدودی برای کودکان شهر نشین فراهم میکردند.کودکان کشاورزان به ندرت از آموزش بهره مند میشدندخانواده هایی بودند که به خاطر تحصیل فرزندشان مجبور به پرداخت مالیات یا کار بیشتر برای ارباب و مالک میشدند.در این مدارس تربیت بدنی به طور رسمی تدریس نمیشد. در زمانی که برای بیشتر مسابقات نه داوری وجود داشت نه مقررات٬ نیروهای سیاسی و کلیساها برای جلوگیری از بروز حوادث مانع از انجام بعضی ورزشها میشدند.کلیسا با قمار و بازیهایی که به نزاع منجر میشد مخالفت میکردند. تجار و بازرگانان نیز با ورزشهایی که به اموال و دارایی آنها خسارت وارد میکردند مخالفت میکردند. مثلا در سال 1314 ادوارد 2 بازی فوتبال را متوقف کرد به دلیل مغایرت با صلح و دوستی.و ادوارد 3 همه ورزشها را منع کرد به جز تیر و کمان که از جهت نظامی سودمند بود. در انگلیس مهمترین رشته های ورزشی معمول شکار٬ کشتی٬دو ٬تیراندازی و پرتاب سنگ را میتوان نام برد. تفریح و سرگرمی در سده های میانه فعالیتهای تفریحی و سرگرم کننده در سده های میانه مورد توجه مردم بود که بعضی از این بازیها بسیار خشن بود و با معیارهای زمان ما شباهت نداشته و صرفا جنبه تاریخی دارند مثل بازی که روستاییان بر چهار پا سوار میشده و همدیگر را با تازیانه وحشیانه مزدند تا سرانجام 1 نفر سوار بر چهار پا باقی مانده و برنده شود. برخی از این بازیها با معیارهای امروزی قابل مقایسه بود مثل شکار. که 2 نوع تیر و کمان و 2 نوع تیر داشتند ٬ تیرهای نوک سربی برای مسافتهای کوتاه و نوک اهنی برای مسافتهای دور.شکار با شاهین و باز که از کشورهای ترکیه ٬ سوئد و مراکش به جاهای دیگر وارد شد نشانی از ثروت وتمول بود . در سال 1250سازمانی به نام اداره کل قوش بازان فرانسه ایجاد شد که 300 پرنده و30 نفر کارمند داشت. ورزش و بازی طبقه نجبا از ورزشهای کشتی و بازی با توپ ٬دو پرش طول پرش ارتفاع٬ نیزه بازی سواره و رقص لذت میبردند.پادشاهان و نجبای فرانسوی به بازی تنیس و نعل بازی علاقه داشتند. علیرغم قوانین و مقرراتی که ادوارد 3 و پادشاهان بعد از ان برای بسیاری از فعالیتهای ورزشی وضع کردند مردم علاقمند و دوستدار فعالیتهایی مثل کشتی٬بولینگ٬نعل بازی٬هند بال٬بازیهای با راکت٬فوتبال و تنیس بودند. جامعه فئودالی(خان خانی) فئودالی نوعی حکومت ارباب و رعیتی بود که از بردگی و بندگی سرچشمه می گرفت.بعضی از اربابان برای دوام بخشیدن به موقعیت خود اربابی